— 108 — 



De eerste proefreeks ter vaststelling van den invloed der steenen 

 op de temperatuur van den grond leerde het volgende: Gedurende 

 den groeitijd neemt de temperatuur van den grond toe bij eene 

 vermeerderde hoeveelheid steenen, maar alleen bij stijgende en 

 hooge temperaturen. Is de v^armtegraad dalend en laag, dan vrordt 

 de bodem des te kouder, hoe grooter het steengehalte is. Het 

 verschil tusschen de hoogste en laagste temperatuur wordt te grooter, 

 naarmate het aantal steenen vermeerdert. Ten tijde der hoogste 

 dagtemperatuur, dus even na den middag, is de grond des te war- 

 mer, en bij de laagste dagtemperatuur, dat is 's morgens even voor 

 zonsopgang, des te kouder hoe meer steenen er zijn. 



De tweede proefreeks om te bepalen, welken invloed de steenen 

 hebben op de bodemvochtigheid, gaf de volgende uitkomsten. Hoe 

 meer steenen een grondsoort bevat, hoe geringer het volstrekte en 

 het procentische watergehalte van den grond is. De hoeveelheden 

 zakwater zijn grooter in steenachtige, dan in steenvrije gronden. 

 De verdamping uit den grond wordt door de aanwezige steenen 

 tegengehouden, verminderd. In tijden van veel regen is de verdam- 

 ping des te grooter, in tijden van droogte des te minder, naarmate 

 de grond meer steenen bevat. Hieruit volgt dat de steenen in tijden 

 van droogte gunstig op den vochtigheidsgraad van den grond werken. 



De derde reeks cultuurproeven met verschillende landbouwge- 

 wassen diende tot onderzoek van de werking der steenen op de 

 vruchtbaarheid van den grond. Zij gaven de volgende resultaten: 

 In 't algemeen neemt de vruchtbaarheid toe als ook de hoeveelheid 

 steenen toeneemt tot een bepaalde grens, die wisselt van 10 tot 

 20 volumeprocent, d. w. z. in 100 dJVP. grond, mogen niet meer 

 dan 10 tot 20 dM'. steenen voorkomen. Komen er meer in voor 

 dan worden de oogsten kleiner. 



In 't algemeen mag men volgens Wollny veilig deze slotsom 

 trekken, dat een matig gehalte aan steenen in den grond, de 

 vruchtbaarheid verhoogt, terwijl een bepaalde, grootere hoeveelheid 

 ervan de vruchtbaarheid vermindert. 



(Floralia, No. 52, 1898). w. 



