— 123 — 



tuur der bladeren èn door de stikstofhoudende lichamen, die men 

 ten slotte in de gefermenteerde tabak terugvindt, lijdt de kwaliteit 

 der tabak er ten zeerste ouder. 



Men krijgt een produkt, dat laat rijp wordt, groen blijft, abnor- 

 maal droogt en waar ook een met de grootste zorg toegepaste 

 fermentatie niet in staat is de kwaliteit van het blad te verbeteren. 



Een der directe gevolgen van een dergelijke rijke en overvloe- 

 dige stikstofbemesting is dan ook veelal bovendien nog een slechte 

 brandbaarheid en een asch, die niet wit is. Zeer uitvoerig is dit 

 voor belangstellenden beschreven in de ook in Deli verbreide 

 „Süddeutsche Tabakszeitüng" in eenige artikelen van Behrens 

 (Jaargang 1807 enz.) 



Onder zulke omstandigheden is het dus geraden een proef met 

 een uitsluitend uit stikstof bestaande meststof, die altijd eenigszins 

 gevaarlijk is bij een produkt als tabak, op kleine schaal te nemen 

 en ook dan de hoeveelheid stikstof, die aan iedere tabaksplant 

 wordt gegeven, gering te nemen. Mocht het aan het einde van 

 de proef blijken dat ook hier de stikstof schadelijk gewerkt heeft, 

 dan is door het geringe aantal planten, die met ammonium-nitraat 

 bemest werden, de schade ook niet heel groot. 



Over den tijd en de wijze, waarop het ammonium-yxitraat moe 

 worden gegeven. 



Uit de bedoeling, die men met de toevoeging van het ammo- 

 nium-nitraat heeft, volgt al van zelf, dat dit zoo spoedig mogelijk 

 na het planten van de bibits moet gebeuren. Men wacht dus af, 

 tot de plantjes zich hersteld hebben van de storing in hun nor- 

 male ontwikkeling door het overplanten veroorzaakt en de schaduw- 

 plankjes zijn weggenomen. Daarna wordt het zout in water opgelost 

 en aan iedere plant een bepaalde hoeveelheid dezer oplossing ge- 

 geven. Ook hier is het aan te raden in een kring om het plantje 

 ongeveer op één dM afstand van den stam, de oplossing te 

 gieten en verder met eenige aarde te bedekken. Ammonium- 

 nitraatoplossing is voor vele planten een vergif; echter bleek 

 mij uit vroegere proeven, dat zij aan tabak (mits de boven 

 aangewezen methode wordt gevolgd) op den gewonen verweerings- 

 grond geen schade doet. Verder zal hier nog worden aangege- 

 ven op welke wijze bij deze proef de oplossing moet gemaakt en 

 aangrewend worden. 



