- 181 - 



is de cultuur van Chiiia-gras dat een gematigde tempera- 

 tuur verkiest, in de tropische vlakten van Indië te beproe- 

 ven, maar dat men veeleer den aanplant van Rami, B. tena- 

 cissima^ zou moeten aanmoedigen. Toch heeft men bij het 

 meerendeel der tot nu toe genomen proeven met China-gras 

 gewerkt. Van tijd tot tijd liet men verschen voorraad 

 komen uit China. Daarentegen is bijna niets gedaan voor 

 de cultuur van B. tenadssima. 



In Amerika zijn indertijd proeven genomen (ook in dit 

 tijdschrift beschreven) met B. nivea. 



Over 't algemeen schijnt men bij proefnemingen, en ook 

 in den handel, niet genoeg de beide soorten uit elkaar ge- 

 houden te hebben, wat zekerlijk aan de ontwikkeling van 

 de cultuur schade heeft gedaan. 



Het gebruik van den naam China-gras, toegepast op het 

 uit de hand bereide product uit China, is natuurlijk volko- 

 men juist, maar dezelfde naam zou toegepast moeten worden 

 op al het product van B. nivea^ hetzij 't uit de hand dan 

 wel machinaal bewerkt is. De naam Rameh moet echter 

 uitsluitend gebruikt worden voor de vezels van B. tenadssima 

 (de groenbiaderige vorm). Over de methodes van voortplan- 

 ting en uitplanting behoeft hier, na hetgeen reeds vroeger 

 in Teijsmannia medegedeeld werd, wel niet te worden uit- 

 geweid, evenmin als over de machines die gebruikt worden 

 om de vezels uit den stam te winnen. 



Verschillende gegevens over opbrengst vindt men in de 

 litteratuur vermeld ; naar het schijnt zou op een opbrengst 

 van 1000 E. ponden ruwe vezels, per acre jaarlijks, gerekend 

 mogen worden d. i. bijna 800 kG. per bouw. 



Men zal echter goed doen deze cijfers onder de noodige 

 reserve aan te nemen. 



Het ontgommen van de vezels is een bewerking van veel 

 belang, waarop o. a. door Boyle en Gomess patent genomen 

 is. Het procédé van Gomess is vroeger reeds in dit tijd- 

 schrift medegedeeld. 



Vat men de tot nu verkregen resultaten, zoowei wat 



