— 194 — 



zaadboomen aanhouden van dat zaad, het zaad in dag- 

 loon laten oogsten onder streng toezicht, slechts volko- 

 men rijp zaad oogsten en slechts aanplantingen maken 

 van zaad, dat maar eenmaal op Java was geoogst gaven 

 mij de alleruitstekendste resultaten. 



Daarbij deed zich toch nog tamelijk wat, ja zelfs veel, 

 sterfte voor na de eerste snit. 



Proeven genomen om de plant niet geheel af te snijden, 

 zooals gewoonte was, doch aan iedere plant een flinken 

 tak te laten staan, en dien laatsten tak eerst weg te nemen 

 nadat het afgesneden gedeelte flink was uitgeschoten, gaven 

 mij de allerongelooflijkste resultaten. 



Niet één plant, om zoo te zeggen, stierf meer ! 



Aanplantingen, gesneden gedurende de felste regens in de 

 allerongunstigste' omstandigheden, groeiden weder flink op 

 en haalden andere stukken ruim in, die vroeger zonder 

 dien tak in eens afgesneden waren. 



Ik bevind mij bij dat systeem nu meer dan 30 jaar 

 uitstekend. 



Wat mij hoofdzakelijk tot die methode van snijden bracht, 

 weet ik niet meer, of het toeval was dan wel dat iemand 

 mij op het idéé bracht, ik weet het niet meer, maar wat 

 ik wel weet is, dat ik het sedert meer dan 30 jaar toepas, 

 met het grootste succes. 



Het doet ook niets ter zake hoe ik er aankwam, maar 

 hoogst belangrijk komt het mij voor, dat in een stuk in 

 dit tijdschrift van Dr. S. H. Koorders, over het bloeden of 

 tranen van planten op Java, een door mij reeds 30 jaar 

 geleden waargenomen feit staat. 



Snijdt men namelijk een indigoplant, die behoorlijk ont- 

 wikkeld is, geheel af, zooals dit op vele landen plaats heeft, 

 dan ziet men na een korten tijd langs den overgebleven 

 stam het water bij groote massa afloopen. Neemt men een 

 andere tamelijk gelijke plant en snijdt men alle takken 

 weg, evenals bij de vorige, doch laat men een tak staan 

 dan bloedt of traant de plant in het geheel niet. 



