— 26S — 



Sedert 13 November 1851, toen de eerste onderzeesche kabel 

 tusschen Calais en Dover werd aangelegd, is dit een der belangrijkste 

 industrieën van den tegenwoordigen tijd geworden. 



Te vergeefs hebben de meest ervaren vakmannen beproefd de 

 gutta door andere grondstoffen, die dezelfde eigenschappen zouden 

 bezitten, te vervangen: steeds heeft men 't moeten opgeven. 



Niet alle guttasoorten geven met 't oog op de kabels 't gewensch- 

 te resultaat; slechts twee soorten, speciaal van de Soenda-eilanden 

 hebben er 't monopolie van. 



Alleen in die streek en nergens elders, waar door 't gestadig 

 klimaat, de voortdurend hooge temperatuur, den vulkanischen bodem 

 en eene buitengewone vochtigheid, een soort broeikastemperatuur 

 heerscht, kunnen in de plant overvloedig en duurzaam die sappen 

 gevormd worden, waarvan al hare eigenschappen schijnen af te 

 hangen. 



De andere guttasoorten ondergaan, zoodra ze onder water worden 

 gebracht, spoedig eene verharsing, of eene moleculaire verande- 

 ring, die haar geheel onbruikbaar maakt. 



Men gebruikt die soorten echter toch, — doch met welke resul- 

 taten-' — na ze vooraf aan een zuiveringsproces te hebben onder- 

 worpen. 



Zóó moet men ongetwijfeld de stoornissen verklaren van den 

 kabel Mozambique — Majunga en Brest — New- York, niettegen- 

 staande de aanleggers verscheidene jaren noodig hebben gehad, 

 om de vereischte hoeveelheid gutta te verzamelen. 



Men moet weten, dat er verscheidene boomsoorten zijn, die goede 

 gutta opleveren, maar dat bij die soorten maar één middel en wel 

 een zeer barbaarsch middel bestaat om 't product in te zamelen : nl, 

 door omkappen : in tegenstelling met de winning der caoutchouc en 

 der aanverwante soorten, waarbij eene eenvoudige insnijding in 

 de schors voldoende is. 



De gutta wordt dadelijk hard, wanneer ze met de lucht in aan- 

 raking komt en de methode is om op den gevelden boom een serie 

 van insnijdingen te maken, waardoor bij kleine hoeveelheden de 

 kostbare stof wordt verzameld. 



Wel heeft een geleerd professor van 't „Conservatoire des Arts 

 et Métiers" aangetoond, dat de gutta zich ook in 't blad vormt, 

 waaruit ze evengoed als uit den stam kan worden afgescheiden, maar 

 hij heeft tot nu toe geen technisch bruikbaar procédé kunnen 



