— 269 — 



aangeven l), zoodat men nog steeds voortgaat op de bekende ver- 

 woestende wijze te oogsten. 



Men zou even goed een huis kunnen verbranden, telkens als 

 men een ommelette wilde bakken. 



Door dat vernielingswcrk zal het met den voorraad gutta spoedig 

 gedaan wezen. 



Het gerucht van den aanleg van een nieuwen kabel door de 

 Stille Zuidzee van San-Fransico naar Tokio over de Sandwichs- 

 cilanden mot zijleidingen naar de Marianne-eilanden en Manilla, 

 was voldoende om den prijs der gutta in eeiiige dagen met 40 tot 

 50 percent te doen stijgen. 



Wanneer men den heer Adolimik Combakaire moet gelooven, 

 zou 't daarenboven onmogelijk zijn om op dit oogenblik in Frank- 

 knjk 10 ton nz 10,000 KG. zuivere gutta bij elkaar te krijgen, 

 waarmede men een stuk kabel zou kunnen vervaardigen. 



Stel U de ongelegenheid voor, waarin wij door gebrek aan deze 

 grondstof kunnen geraken, die in haar soort bjjna even onmisbaar 

 als steenkool is: vooral ingeval van oorlog en vooral in een oorlog- 

 met Engeland, dat niet alleen door zijne groote vloot heerschercs 

 der zeeën is, maar bovendien nog door 't aantal kabels, die zich in 

 alle richtingen over den bodem dier zeeën uitstrekken. 



De Engelschen, getrouw aan hun politiek „de prévoyance et 

 d' esprit de suite", hebben niet gedraald, om bezit te nemen van 

 bijna de geheele beperkte zone 2), die als bij uitnemenheid ge- 

 Sfïhikt moet worden geacht voor de cultuur der gutta. 



Zou er geen middel zijn om dezen treurigen toestand, waarvan 

 de inconvenienten en gevaren zelfs de meest onverschilligen moeten 

 treffen, te verbeteren? 



Totdat men — 't geen noch onmogelijk, noch onwaarschijnlijk 

 is — eenc nieuwe natuurlijke of kunstmatige zelfstandigheid ontdekt 

 heeft, is er slechts één middel, maar ook slechts één. 



Dat is de herplanting der boomen, 't maken van kweekbeddon, 

 in één woord, de rationeele en systematische cultuur der gutta- 

 boomen, die men moet behandelen, zooals men thans het wild be- 

 handelt, wil men het ton minste niet al spoedig zien verdwijnen. 



1) Zooals den lezers van dit Tijdsclirjjft reeds bekend, is scliijnt men wel 

 degelijk met succes jrutta percha uit blaren te bereiden, 



2) Hier vergeet de schrijver blijkbaar dat Sumatra en Xedjrlandsch-Borneo 

 zeer groote hoeveelheden gutta produceeren. Vert. 



