— 286 — 



trekken, dat bemesting nog vooreerst overbodig is, en 

 wilde men die toepassen, dat men dan zeer eenvoudig 

 de door den oogst onttrokken hoeveelheden minerale 

 stoffen en stikstof, (want de koolstof voor de koolstof- 

 verbindingen in de plant wordt uit het koolzuurgas van 

 de lucht onder invloed van het zonlicht, door de bladeren 

 opgenomen), aan den grond terug te geven had om van 

 geregelde oogsten verzekerd te zijn en den grond voor 

 achteruitgang te behoeden. Er is dan ook een tijd ge- 

 weest, dat men meende in de kennis van de hoeveelheid 

 der minerale bestanddeelen, incl. stikstof, een zekeren 

 toetsteen te hebben voor de hoeveelheid en den aard der 

 bemesting. 



Het bleek echter al spoedig, dat die meening niet door 

 de ervaring bevestigd werd. 



Sommige planten, die in hunne asch groote hoeveel- 

 heden van bepaalde bestanddeelen, bijv. kali of phosphor- 

 zuur of kalk, bevatten, bleken voor eene bemesting met 

 die stoffen al heel weinig dankbaar, omdat zij in staat 

 waren uit den in den grond aanwezigen voorraad te putten, 

 iets waartoe andere planten het vermogen in mindere mate 

 bezaten. 



Er zijn echter nog tal van andere omstandigheden die 

 het ondoenlijk maken het vraagstuk van achter de schrijf- 

 tafel op te lossen. 



In de eerste plaats zijn het niet alleen de theeoogsten, 

 die den grond zullen doen achter uitgaan. Vooral het water 

 kan daartoe het zijne bijdragen, zoowel door af- als door 

 uitspoeling; tegen de afspoeling strijdt men zoo goed mo- 

 gelijk en op vele ondernemingen tegenwoordig met succes. 

 Ook de zon kan, vooral in jonge tuinen, den grond, wat 

 humusgehalte betreft, in minder goeden toestand brengen. 



Gelukkig zijn het echter niet alle schadeposten die op te 

 teekenen vallen. 



Wat de stikstof bijv. aangaat, zijn er eenige factoren in 

 het spel, die in 't voordeel van den planter blijken te zijn. 



