— 292 — 



en der andere tropische vruchten voor den handel voorden. 



Zooals de toestanden nu nog zijn, kunnen slechts de 

 dichtst bij Europa en Noord-Amerika liggende streken, die 

 ananas kunnen produceeren, van deze cultuur in het groot 

 profiteeren ; wij zijn hier zoo ver nog niet. Toch behoeven 

 wij volstrekt niet te wanhopen dat het, en mogelijk 

 spoediger dan men wel denkt, zoover zal komen, dat ook 

 onze vruchten in verschen toestand op de Europeesche 

 markten een voordeeligen afzet kunnen vinden, indien het 

 hier maar niet aan de noodige ondernemingsgeest en aan 

 samenwerking met de Stoomvaart Maatschappijen ontbreekt. 



Onze Australische buren, die over 't algemeen in ongun- 

 stiger omstandigheden verkeeren dan wij, geven het voor- 

 beeld. In de „Agricultural Gazette of New South Wales- 

 Part 11, Vol. IX, 1898", komt eene beschrijving voor van 

 de Ananaskultuur in die streken. Men is daar doende de 

 kuituur groote uitbreiding te geven ten einde de vruchten 

 met snelvarende booten in koelkamers naar Europa uit 

 te voeren. Hieronder komt een en ander over ananas- 

 cultuur, aan genoemd maandschrift ontleend, voor. 



Van welk belang voor sommige landen de kuituur der 

 ananas nu reeds is, blijkt uit hetgeen op de Bahama- 

 eilanden geschiedt, zij is daar de voornaamste bron van 

 inkomsten voor de bevolking; in 1897 werden 5.000.000 

 ananas-vruchten naar de Vereenigde Staten uitgevoerd. 



Het meest wordt er de z.g. roode Spaansche of Scarlet 

 Ananas geteeld, die jammer genoeg van inferieure kwali- 

 teit is, echter de verdienste heeft het transport goed te 

 verdragen. Nagenoeg 4/5 van den geheelen uitvoer gaat 

 naar de conservenfabrieken van Baltimore. De kuituur 

 wordt er op zeer primitieve wijze gedreven, men plant er 

 soms tot 20.000 stuks op een acre, de grond is kaal en 

 rotsachtig, bemesten is geen gewoonte; slechts in de laatste 

 jaren werd in enkele tuinen, maar altijd bij wijze van 

 uitzondering, van kunstmest gebruik gemaakt. 



