— 295 — 



het eiland Nühou dezer groep een veel lekkerder ananas 

 dan de oudere eilanden, en men teelt er dezelfde variëteit 

 met even weinig zorg als elders en het product behoeft 

 daar niet onder te doen voor dat van Guajaquil. Hetzelfde 

 verschijnsel doet zich hier, zooals bij vruchtenliefhebbers 

 bekend genoeg is, ook voor op niet ver van elkander 

 liggende plaatsen. 



Op verschillende plaatsen in Amerika en Britsch-Indië 

 en ook op Java gebruikt men de ananas voor het planten 

 van hagen, zij is daar wel geschikt voor maar brengt in 

 dit geval weinig of geen vruchten voort, ook zijn de 

 vruchten van mindere kwaliteit. 



Op de Philippijnen en in den Soenda- Archipel kultiveert 

 men ananassen van goede hoedanigheid, zij liggen te ver 

 van de groote verbruikcentra's af. Semler zegt: het is 

 echter te verwonderen, dat het den bewoners van genoemde 

 landen, waar suiker ook geproduceerd wordt en waar het 

 arbeidsloon zeer laag is, niet ingevallen is de heerlijke 

 vruchten ingemaakt te verzenden. Nu Australië echter 

 de ananascultuur begint niet alleen met het doel de 

 vruchten ingemaakt, maar ook in verschen staat naar 

 Europa en Amerika te verzenden, kunnen wij verwachten 

 dat de Philippijnen en de Soenda-eilanden eveneens zullen 

 trachten er hun voordeel mede te doen. 



Zooals de zaken nu staan kunnen alleen landen, die 

 niet verder dan 8 a 10 dagen afstand van de groote markten 

 gelegen zijn, aan dezen handel in versche vruchten deelne- 

 men, de verder gelegen landen zullen zich met het maken 

 van geleien, en geconserveerde vruchten tevreden moeten 

 stellen, tot de stoomvaartmaatschappijen hun belang be- 

 grijpen en door het vervaardigen van groote koelkamers 

 in staat zijn versche vruchten ook over grootere afstanden 

 te vervoeren. 



Als regel kunnen wij aannemen, dat de ananascultuur 

 in de open lucht slechts tusschen de keerkringen gedreven 



