— 305 — 



aan de goede bemesting toe, dat de vruchten, die men 

 vroeger niet veel zwaarder dan 6 kilo kon krijgen, tegen- 

 woordig dikwijls 10, zelfs 12 kilo wegen. Zooals ik boven 

 reeds zeide, met de grootte verbetert ook de kwaliteit der 

 vruchten; kleinere zijn vezelig, grootere saprijker. 



In Engeland, waar de ananassen veel in verwarmde 

 bakken gekweekt worden, kreeg men vroeger zwaardere 

 en grootere vruchten dan in West-Indië. Nadat men in 

 laatstgenoemd land met guano is gaan bemesten en betere 

 grondbewerking toepast, is de toestand omgekeerd en 

 leggen de Engelsche kweekers het af. 



Op niet al te onvruchtbaren grond neemt men voor 

 ledere plant twee handen vol guano, strooit er die omhenen, 

 zorg dragende, dat er niets op de bladeren komt, en behakt 

 dea bodem, opdat de guano goed met den grond vermengd 

 wordt; zulks moet natuurlijk tijdens den regentijd ge- 

 schieden. 



In streken waar het veel stuift, bedekt men soms den 

 bodem tusschen de planten met stroo of dood onkruid, 

 om het opstuiven van den grond te verhinderen, daar 

 zooals boven reeds gezegd is, het stof zeer nadeelig voor 

 de planten is. 



Al naar gelang van grond en klimaat, duurt het 14 tot 

 20 maanden, voor de ananas na het uitplanten der jonge 

 plantjes rijpe vruchten levert. Het schatten der hoeveel- 

 heid vruchten, die men van een zekere oppervlakte krijgt, 

 is niet gemakkelijk, omdat niet alle planten vrucht dragen. 

 Het is niet zeldzaam, dat van goed aangelegde en bewerkte 

 aanplantingen, slechts de helft vrucht draagt; als men be- 

 hoorlijk mest, is het niet zoo erg en men kan als regel 

 aannemen, dat hoe beter de cultuur gedreven wordt, hoe 

 regelmatiger de planten vruchten zullen dragen. 



Ook wat de rijpte der vrucht voor de markt aangaat 

 zijn er aanmerkelijke verschillen. Indien zij naar verre 

 streken verzonden moeten worden, is het beter ze niet 



