— 350 — 



en smakelijke vruchten oplevert. Ze kunnen natuurlijk 

 niet wedijveren met die in Europa geteeld, maar kunnen 

 toch in alle geval een idee geven van het gezonde en 

 frissche in deze vruchten, zoo hoogelijk door liefhebbers 

 en enthousiasten geroemd. 



Ongeveer in het centrum van de hoofdplaats ProhoUnggo^ 

 in de desa Mangoendjajan^ in een vrij onaanzienlijke buurt, 

 treft men de grootste aanplanting aan, toebehoorende aan 

 den inlander Hadji Mohamad _-!/'/. met ongeveer 100 planten 

 verspreid over een oppervlakte '\'an hoogstens 1000 M'. 



Behalve deze heeft men in de stad nog op een twee- a 

 drietal plaatsen kleinere druivenaanplantingen met 1 t/m 4 

 planten die daarom echter ook beter kunnen onderhouden 

 worden en betere vruchten opleveren, terwijl buiten de 

 stad, op de fabrieken Oemhoeï en Wono asih. ook enkele 

 wingerden moeten voorkomen. 



Volgens mededeeling van bovengenoemden inlander zijn 

 zijn druiven afkomstig van de Grësik'' sche aanplantingen, 

 en gedeeltelijk, n.1. de blauwe of liever gezegd, paarse, 

 van een ijangkokan^ die hem te koop werd aangeboden 

 uit den tuin van de fabriek Oemboel. 



Het schijnt, dat bodem en klimaat hier zich beter voor 

 de druivencultuur eigenen, dan die van Grésik, althans 

 een feit is het, dat de Gresik' sche druiven, wat qualiteit 

 en grootte betreffen, het niet bij de Proboling go' sche halen. 



Daarbij zijn deze veel goedkooper, voor een katti witte 

 betaalt men 40 tot 60 cent, voor de blauwe f l. 



De druif eischt een verbazende zorg. Ik meen het dan 

 ook daaraan te moeten toeschrijven, dat, ofschoon zij hier 

 gemakkelijk groeit en fjangkokan's naar gelang der grootte, 

 zeer goedkoop te krijgen zijn (van 1 tot 3 gulden), men 

 te ProboHnggo toch weinig werk van de druiventeelt maakt. 



Zij kan anders heel loonende verdiensten opleveren. 



Meergenoemde Hadji AU. b. v. maakt van zijn tuin per 

 jaar gemiddeld een netto-winst van ongeveer 3 a 4 honderd 

 gulden. 



