— 355 — 



taten gaven, komen in groeiwijze en product geheel met 

 de WUlughheia' s overeen. 



Voor zooverre bekend, bestaat in Ned. Indië slechts één 

 aanplant dezer lianensoort op groote schaal. 



In Britsch Noord Borneo komen volgens berichten enkele 

 kleinere aanplantingen voor, in hoofdzaak aangelegd, nadat 

 de gewezen consul generaal Peeijer aldaar, deze zaak 

 warm heeft voorgestaan. 



Het doel van dit schrijven is het een en ander over 

 deze Hanen mede te deelen. 



Zooals reeds boven werd geschreven, behooren de Wih 

 highbeia-soorten tot de groote familie der Apocynea, eene 

 familie waarvan de meeste leden in den eenen of anderen 

 vorm melksap afscheiden, terwijl bij velen in dat melksap 

 caoutchouc voorkomt. 



Bij slechts enkele in Ned. Indië inheemsche soorten is 

 de caoutchouc in het melksap in genoegzame hoeveelheid 

 aanwezig om eene exploitatie te rechtvaardigen. 



Boven is reeds melding gemaakt van de ontmoedigende 

 resultaten met het aftappen der lianen in 's Lands Plan- 

 tentuin te Buitenzorg verkregen, doch wellicht is hier- 

 voor wel eene verklaring te vinden want: 



1^ is aftappen van lianen iets geheel anders dan het 

 aftappen van boomen. 



2" moet men rekening houden met de groeiwijze van die 

 lianen. 



Wanneer men in een levende caoutchouc-liane insnijdingen 

 maakt, welke uit den aard der zaak slechts klein en weinig 

 in getal kunnen zijn, dan vloeit het melksap als een zeer 

 dikke room uit de wonden en sluit deze spoedig, terwijl 

 het daaraan opgedroogde, slechts weinig caoutchouc geeft. 



Daar men met eene liane te doen heeft, is het onmogelijk 

 hoog te komen om verder af te tappen. 



Er in klimmen zooals bij boomen is niet mogelijk; ladders 

 gebruiken doet het arbeidsloon te hoog worden. 



Het aftappen van lianen moet dus steeds onl)evredigend zijn 



