— 387 — 



De beste sisal-hennep wordt geteeld in droge streken 

 op steenachtige gronden^ men koestert daarom de vrees, 

 dat het product in landen met vruchtbaarder grond en 

 vochtiger klimaat, waarschijnlijk wel grooter, maar de 

 vezel van mindere kwaliteit zal zijn. Ook kan men hier 

 van deze Agave nog geen groot aantal jonge plantjes 

 te gelijk krijgen, er is in den kultuurtuin te Tjikeumeuh 

 wel een aanplant van, waarvan reeds een exemplaar 

 T^egint te bloeien, en ook staan er in den Botanischen 

 tuin eenige exemplaren; er is echter nog geen voorraad 

 jonge plantjes. Fourcroya gigantea daarentegen bloeit 

 •nu en dan op verschillende plaatsen op Java en brengt 

 <ian duizenden kleine bolletjes voort, waaruit spoedig 

 plantjes groeien. De cultuur van laatstgenoemde plant 

 kan hier zeker winstgevend zijn, indien men met de ma- 

 chinale bereiding, die niet moeielijk moet zijn, op de hoogte 

 ■is en de aanplantingen uitgebreid genoeg zijn. 



De heer Hammelberg heeft alles, wat over de cultuur 

 en de bereiding van sisal-hennep gepubliceerd is, bijeenge- 

 bracht; ik ben daarom zoo vrij een en ander van het- 

 geen mij belangrijk voorkomt uit genoemde mededeelin- 

 gen onder de oogen mijner lezers te brengen. 



Thomas J. Mag Lain, Amerikaansch consul te Nassau 

 (de hoofdplaats der Bahama's), zegt in zijn rapport over 

 ■de Sisal-industrie aldaar: 



„De plant groeit het best in drogen, zandachtigen grond 

 ,,voor niets anders geschikt. De grond en het klimaat 

 -„werken samen tot het produceeren van een vezel van 

 „de beste soort, hierdoor hebben deze eilanden veel voor 

 boven andere West-Indische eilanden, waar de plant welig 

 genoeg tiert, doch niet de vereischte hoeveelheid vezelstof 

 oplevert." 



In denzelfden geest laat zich Morris uit in zijn verslag 

 over de sisal-cultuur ; de vezeldistricten in Yucutan hebben 

 meerendeels een rotsachtige, oneffen oppervlakte, samenge- 

 steld uit eene laag aarde van op zijn hoogst 8 Eng. duim 



