— 450 — 



nischen tuin vun Buitenzorg daarheen gezonden, in een z. g. 

 kouden bak. 



II. Be roode javaansche alpenroos. {Rhododendron java- 

 nicum Benn.). 



Deze plant trekt in bloei onmiddellijk de aandacht door de 

 talrijke, groote, fraai- oranjeroode of scharlaken gekleurde 

 buisvormige bloemen, die met de glimmend- groene gaafran- 

 dige, leerachtige, elliptische bladeren aan de uiteinden der 

 twijgen zitten. Ook de bloemstelen zijn fraai rood gekleurd 



De roode javaansche alpenroos is meestal heesterachtig; 

 soms echter worden enkele exemplaren zooals op den Mer- 

 baboe boomachtig met 3 Meter kruinhoogte bij 8 c. M. 

 stamdiameter. In de alpine zone, op de hoogste bergtoppen 

 vindt men haar op den grond als „Bodenpflanze" niet 

 zelden slechts als 1 tot 1^ M. hooge heester, maar in de 

 vochtige minder hoog gelegen bergwouden, groeit zij bij 

 voorkeur als epiphyt — schijnbaar als woekerplant— in de 

 kruinen der hoogste woudboomen. Dit is bijvoorbeeld het 

 geval vlak bij het laboratorium te Tjibodas op 1450 M. 

 Hier zal men deze soort te vergeefsch op den woudbodem 

 zoeken, ' maar ontwaart hare schoone bloemen dan niet 

 zelden tot 50 Meter boven den grond op de takken der 

 reusachtige rasamala's. 



Op enkele der hoogste bergtoppen van Java is deze 

 heester zeer veelvuldig en groeit dan of in kleine groepen 

 bijeen of verstrooid. 



Indien de alpenroos niet in bloei is, trekt zij slechts 

 weinig de opmerkzaamheid tot zich. 



Behalve de roodbloemige Rhododendron groeit er op den 

 Gede en Pangerango nog een tweede soort van dit uit de 

 europeesche tuinen aan de lezers welbekende plantengeslacht 

 en wel een witbloemige. Ook deze alpenroos — de Rhodo- 

 dtïidron cürinum Hasskarl. — is een heester, die meestal 

 als epiphyt op andere boomen groeit. Op 2000 M. en 2400 

 M. zeehoogte, boven Tjibodas, is zij in het oerwoud niet 

 zeldzaam. Van de roode alpenroos is de tweede soort, be- 



