— 451 — 



halve door de geelachtig witte kleur en de geringere af- 

 metingen der bloemen reeds ook in blad gemakkelijk te 

 onderscheiden doordat de roodbloemige onbehaarde en aan 

 den top spitse en elliptische bladeren bezit, terwijl de wit- 

 bloemige Rhododendron bladeren heeft, die een afgeronden 

 top hebben en omgekeerd-eivormig zijn en van onderen 

 talrijke kleine bruine schubjes dragen, die zich voor het 

 ongewapende oog als stipjes voordoen. 



In de Flora van Miquel worden nog een roodbloemige 

 en een witbloemige Rhododendron voor de bergstreken van 

 West-Java genoemd, beide met omgekeerd eivormige aan 

 den top afgeronde bladeren. 



De beide roodbloemige soorten zijn dus reeds in blad 

 gemakkelijk te onderscheiden. 



De vruchten van al deze soorten zijn langwerpig, bruinach- 

 tig van kleur ; rijp springen zij over de geheele lengte open. 



Geen enkele javaansche alpine heester heeft zulke groote 

 roode bloemen als de bovengenoemde RJwdodendronjavani- 

 cum Benn. 



In den jaargang 1891 van dit tijdschrift deelde de heer 

 WiGMAN op pag. 715 en verder mede, met welke schitte- 

 rende resultaten bekwame kweekers in Europa deze Rho- 

 dodendrum-soorten hebben gekruisd. De geschiedenis is 

 belangrijk genoeg om hier in het kort herhaald te worden. 



De vooral op het gebied van hybridisatie zoo gunstig 

 bekende Londensche firma Veitch & sons, kruiste de vol- 

 gende Rhododendrum-soorten onder elkander, R. javani- 

 curn^ R. jasminiflorum met witte bloemen van Malakka, R. 

 Lohbii met karmijnroode bloemen, R. Brookeammi var gra- 

 cile met stroogele bloemen van Borneo, R. Teysmanni met 

 goudgele, R. malayamim met kersroode en R. multicolor 

 var. Curtisii met karmijnroode bloemen van Sumatra, alle 

 soorten uit onzen Archipel en van Malakka afkomstig. Deze 

 werden onderling bevrucht en er waren toen vier gene- 

 raties verkregen, eerst door kruising van de oorspronkelijke 

 soorten, later door kruising van de afstammelingen. 



