— 453 — 



III Rubiis alpestris en andere javaansche Riibxis soorten. 

 De wilde frambozen, alle soorten van het geslacht Rubus 

 behooren tot de bergplanten, die het gemakkelijkste te her- 

 kennen zijn. Reeds de bladeren van een paar der javaan- 

 sche soorten van dit geslacht verraden door den vorm en 

 geaai'dheid der bladeren een zóó groote gelijkenis met de 

 gecultiveerde Framboos der europeesche tuinen, dat zelfs, 

 elk niet-botanist al dadelijk een stamverwant daarvan 

 herkent. En de reiziger laat zich dan ook meestal door 

 die gelijkenis verleiden de vruchten te proeven, maar te- 

 leurgesteld door den flauvren waterachtigen of soms zelfs 

 eenigszins bitteren smaak herhaalt hij de proef niet licht. 

 Toch zijn de vruchten der javaansche soorten alle eetbaar. 



Wat de schoonheid en rijkdom der vruchten betreft, doen 

 vele der javaansche Rubussen niet onder voor de Europee- 

 sche cultuursoort. En wat de groote mate van variabiliteit 

 betreft in bladvorm, bladgrootte en bloem- en vruchtbouw, 

 schijnen zij eveneens zoo weinig bij de europeesche Rubus- 

 soorten achter te staan, dat de soort determinatie ook der 

 javaansche soorten in vele gevallen er uiterst moeilijk en 

 onzeker door wordt. 



Onder de botanisten bezit het geslacht Rubus in dit op- 

 zicht een zekere beruchtheid en zij, die vermeenen de soorten 

 goed uit elkander te kunnen houden, laten zich hierop 

 soms zeer veel voorstaan, zooals uit de volgende, mij onlangs 

 medegedeelde anecdote blijkt. 



In een vreemdelingen-boek in een hotel schreef een be- 

 kend duitsch botanist, dien wij Prof. N. zullen noemen, ach- 

 ter zijn naam, op de plaats, waar de titel gewoonlijk geschre- 

 ven wordt, de woorden : „Verfasser der deutschen Brom- 

 beeren", blijkbaar zóó trots op die arbeid, dat hij de dwaze 

 toevoeging niet achterwege had kunnen laten. 



Deze anecdote spreekt echter zeker voor de moeilijke 

 soort-determinatie der „deutschen Brombeeren". 



De op den Gedé en Pangerango groeiende Rubus-soorten 

 schijnen vooral tot een zestal soorten te behooren. De 



Tevsm. 31. 



