— 456 — 



Aan een mijner in loco gemaakte aanteekeningen bij de 

 laatstgenoemde soort {Gaultheria punctata Bl) ontleen ik 

 nog het volgende: 



„Volwassen bladeren van dezen heester, alle rechtop- 

 staande en stijfleerachtig, boven zeer fraai donkergroen 

 glimmend en aan de onderzijde zuiver wit met purperen 

 of zeer bleekroza middennerf. Jonge bladeren boven en 

 onder geheel sierlijk rosarood en fijngewreven zeer wel- 

 riekend. Bloempluimen rechtopstaande, zeer rijkbloemig. 

 De bloemen bijna reukeloos, maar fijngewreven met den- 

 zelfden sterken aangenamen reuk als de bladeren. De kelk, 

 bloemkroon en helmdraden sneeuwwit. Helmknoppen 

 geelbruin. Eierstok vuil bleekgroen, stijl vuil wit. Vruchten 

 van buiten sneeuwwit in pluimen dicht op een staande." 



De Soendaneesche naam Tjantigi geldt zooals reeds elders 

 is medegedeeld voor een groot aantal, meest op de hoogs 

 bergtoppen groeiende plantensoorten. Voor het opsporen 

 eener soort in het bosch heeft die naam alleen dus geen 

 waarde. De toegevoegde soortnaam „wangi" (welriekend) 

 bij onze Gaultheria kan echter het opsporen gemakkelijk 

 maken. De javaansche naam Gondopoero is evenwel uit- 

 sluitend voor deze specie in gebruik en dus zeer dienstig 

 om de soort op het terrein te zoeken. 



V. De alpine Gentiana^ een der kleinste zichtbaar bloeiende 

 planten van Java. 



Op den hoogsten top van den Pangerango op 3000 Meter, 

 groeit in dichte zoden bijeen een klein plantje, dat in alle 

 opzichten een nadere beschouwing waard is, en dat veelal 

 althans op zonnige, open plekken met de bloemen er bij 

 gerekend, slechts 2 centimeter hoog is. Het is de eenige 

 soort van het uit de Europeesche flora welbekende geslacht 

 Gentiana. Blume, die de soort het eerst beschreef, doopte 

 haar Getinana quadrifaria. De habitus van dit gewas is 

 buitengewoon eigenaardig. Deze habitus herinnert geheel 

 en al aan de zoogenaamde „Polsterpflanzen" waaraan de 



