— 457 — 



alpenflora der Amerikaansche Andes en van Nieuw-Zee- 

 land zoo rijk is. 



In de flora van Java staat deze Gentiana als type van 

 deze interessante categorie van planten geheel alleen. 



Bij de „Polsterpflanzen" letterlijk vertaald „kussen- 

 planten" omdat de groeiwijze, de habitus ervan aan een 

 kussen herinnert zijn de bladeren ineengedrongen meestal 

 uiterst klein en deze liggen dakpansgewijze op elkander. 



Deze zonderlinge habitus is een aanpassing aan de drooge 

 standplaats van hooge bergtoppen. 



Bij onze Gentiana zijn de bladeren slechts hoogstens twee 

 millimeter lang, zij zijn eivormig, zeer bleekgroen met een 

 doorschijnende rand, onbehaard en zeer fijn gepunkteerd. 

 Zij liggen als dakpannen vlak tegen elkander en vlak tegen 

 den stengel aangedrukt. De bloemen, welke aan de uit- 

 einden der twijgen alleen staan, zijn ongeveer een halve 

 centimeter lang en van buiten fraai kobaltblauw gekleurd. 

 De stamper en de helmdraden, zoomede de binnenzijde 

 van den bloemkroonbuis, zijn zeer bleekgeel, terwijl de 

 bloemkroonslippen ook aan de binnenzijde prachtig kobalt- 

 blauw zijn. De helmknoppen zijn fraai scharlaken, een 

 kleur, die voor helmknoppen buitengewoon zeldzaam is 



Wanneer deze plant in de schaduw groeit, is de habitus, 

 zooals Prof. Schimper het eerst opmerkte, zeer verschillend 

 van de in de zon gegroeide planten. Dan wordt de plant 

 soms tot drie maal langer en liggen de bladeren niet meer 

 dakpansgewijze vlak tegen den stengel aan, maar staan 

 zijwaarts uit en zijn ook dubbel zoo groot. 



De bovengeschetste habitus met de dakpansgewijze over 

 elkander liggende bladeren is echter op den Pangerango 

 de overheerschende. 



Aan mijne inlandsche gidsen was geen naam voor deze 

 merkwaardige plant bekend, 



(Wordt vervolgd.) 



