— 480 — 



teruggetrokken om dan het topeind in te steken. De vezel 

 zou dan schoon moeten uitgetrokken worden, maar het leek 

 er niet naar, en moest dezelve nog door 4 vrouwen met een 

 mes worden nageschrapt, boven tonnen met water, waarin 

 ze daarna afgewasschen werd. Een straal water werd aange- 

 bracht boven de Todd's-machine, de vezel kwam er wel 

 schooner van moes uit, maar deelen van de groene schors 

 bleven er nog aan. 



Blaren, die vlekken hadden door ziekte als anderszins, 

 gaven een bonte vezel. Later liet ik die vlekken uitsnij- 

 den, om alleen witte vezel te verkrijgen. 



In den aanvang werd niet meer dan 600 blaren per dag 

 verwerkt. De handen van de arbeiders werden door het 

 moes aangetast, dat een scherp zuur bevat, terwijl de vezel 

 om de hand gewonden om teruggetrokken te worden, door 

 de zachte huid sneed. Dagelijks moest een nieuw stel 

 arbeiders aangezet worden, om de handen van anderen 

 gelegenheid te geven bij te komen. 



Van lieverlede werden de arbeiders meer bedreven, zij 

 wisten hun handen te sparen, en brachten het tot 1500 a 

 1600 blaren per dag. 



Het bleek echter, dat de Todd's-machine meer bestemd 

 was voor de rigida aloë, die de sisalhennep oplevert. Die 

 plant is niet zoo groot als de reuzenaloë, de blaren hebben 

 slechts 4 a 6 Eng. voet lengte, terwijl de Fourcroya blaren 

 heeft van 7, 8 en 9 voet lengte. Wat zag ik nu gebeuren: de 

 lange vezel, waar zij geen steun meer vond aan het quadrant, 

 werd door de snelheid van beweging en daardoor veroor- 

 zaakte luchttrek afgebroken, einden van 1 a 2 voeten lang, 

 werden weggeslingerd met het moes. Veel van de vezel 

 ging alzoo verloren, dat als afval zooveel mogelijk werd 

 schoongemaakt en gedroogd, om wellicht voor matrasvul- 

 ling te dienen. 



De machine werkte ook niet genoeg af, zoodat de kosten 

 te veel drukten op het kleine product. 



Ik moest dus naar een andere machine omzien, die be- 



