— 54f5 — 



zich door de vaten in het hout naar de bladeren, en een 

 stroom van met voedsel beladen sap beweegt zich van de 

 bladeren tot den wortel, zijnen weg nemende door de 

 vaten van den bast. Wordt de opstijgende sapstroom door 

 eene of andere oorzaak tegengehouden, dan krijgen de 

 bladeren dadelijk gebrek aan vocht, verleppen en verdorren. 

 Houdt men den afdalenden sapstroom tegen, b. v. door 

 een ring uit den bast weg te snijden, dan kan het voedsel 

 de wortels niet meer bereiken en de boom verkwijnt, hoewel 

 de watertoevoer tot de bladeren niet ophoudt. 



Wordt een stengel of stam gekwetst, laat ons zeggen 

 door een hak met een kapmes, dan sluit zich die wond 

 weder door de vorming van wondweefsel. De vaten en 

 vezels, die zooals ik hierboven zeide, eenmaal volwassen, het 

 vermogen om te groeien of zich te deelen verloren hebben, 

 dragen niet bij tot de vorming daarvan. Soms vormt hun 

 inhoud eene prop, die het vat op de plaats waar het door- 

 gesneden is afsluit, soms sterven zij af. Maar de naastlig- 

 gende cellen der mergstralen en van het cambium, die 

 zich deelen en groeien kunnen, worden door de verwonding 

 geprikkeld tot snelle vermenigvuldiging en vullen zoodoende 

 de wond indien die niet te groot is. Waar dit wondweefsel 

 met de lucht in aanraking is, verdikken zich de wanden 

 van de cellen en gaan deze over in eene beschuttende laag 

 van kurkweefsel. Eenmaal kurkcel geworden is ook hier 

 het vermogen tot deeling verloren. Men heeft het wond- 

 weefsel met zijne kurkcellagen vergeleken bij het eelt van 

 menschen en dieren, en het daarom met den Latijnschen 

 naam voor eelt, callus^ benoemd. 



Drong de wond niet verder door dan tot het cambium, dan 

 gaat dit voort met het vormen van bastvezels, zeefvaten en 

 wat er verder tot den bast behoort. Het wondweefsel wordt 

 door die nieuwvormingen steeds meer naar buiten gedrongen 

 en verdwijnt eindelijk door verweering, tegelijk met de bastla- 

 gen van denzelfden leeftijd. Letters en cijfers in den bast van 

 een boom gesneden verdwijnen na een zeker aantal jaren. 



