— 580 — 



legen bosschen aantreft. Het lijdt echter geen twijfel of deze 

 Palaquium zal binnen een niet zeer lang tijdsyerloop het lot deelen 

 van de njatoeh (Pal. oblong i f olium Brck^ en van de kolan of 

 bringin (Payena Leerii Brck.) 



Djeloetoeng of djoeloetoeng is een getah-soort afkomstig 

 van een boom, die in Borneo's Wester-afdeeling met dien naam 

 genoemd wordt, daarentegen in de Zuider- en Ooster afdeeiing, althans 

 in het stroomgebied vanden Barito, den naam j^antoe»^ draagt. Naar 

 habitus te oordeelen scheen de boom mij toe tot het geslacht ^Zstoma 

 te behooren. Volgens den Catalogus van planten uit den Bot. Tuin 

 te Buitenzorg van 1866 zou een op Bangka voorkomende, den naam 

 djeloetoeng dragende boom, Alstonia eximia Miq. zijn. 



Volgens Dr. Burck 1) is een op Sumatra njatoeh balam Laboeai 

 geheeten product van een Apocynea (^/sfon^V/? spec.) afkomstig; de 

 zooeven aangehaalde catalogus geeft voor Malaboeai Alstonia grandi- 

 folia Miq., terwijl in het onlangs verschenen werk van Jumelle 2) 

 de getah laboeai voor het product van Ahtoina costulata gehouden 

 wordt en volgens dezen schrijver de getah's van Di/era costulata 

 HooKER van Perak en Dy era laxifora van Malaka dienen zouden 

 om „la gutta jelutong" te vervalschen. 



In den botanischen tuin te Singapore zag ik een fraaien dje- 

 loetoengboom waarvan blad, bloem en vrucht mij identisch toe- 

 schenen met die door mij in Borneo van djeloetoeng en pantoeng 

 verzameld. 3) Bij dezen boom stond de naam Dyera costulata. 



De djeloetoeng is een boom, die reusachtige afmetingen kan ver- 

 krijgen en ongetwijfeld onder de hoogste boomen gerekend mag 

 worden. Het grootste exemplaar, dat ik zag, had een omtrek van 

 7.5 M. en eene hoogte, die naar schatting (er was geen gelegenheid 

 haar met een hoogtemeter te bepalen) zekerlijk meer dan 45 M. 

 bedroeg. In Malaka moet een exemplaar voorkomen dat niet min- 

 der dan 260 E. voet hoog is ! De stam gaat meest kaarsrecht in 

 de hoogte, de kroon is vrij dicht en hoog aangezet. De kleur van 

 den bast is meestal grijsachtig. In vochtige wouden, waar de 

 grond nu en dan met water bedekt is, wordt men op vrij groeten 

 afstand van den boom zijn aanwezigheid reeds gewaar door zijne 



1) Mededeelingen uit 's Lands Plantentuin I. blz 40 



2) Les Plantes a Caoutchouc et a Gutta p. 65 et p. 168 



3) Dr. P.OERLAGE heeft de juistheid van die waarneming bevestigd. 



