EE 
werd vertaald en opgenomen in het Bulletin van genoemd Mu- 
seum van Maart 1894 en daar mogelijk een meer zorgvuldige 
cultuur en de invoer van Japansche bamboesoorten ook hier 
van eenig nut kan zijn, laat ik een en ander uit genoemde 
broehure volgen. 
Men onderscheidt in Japan verschillende soorten bamboe, die 
ook voor verschillende doeleinden aangeplant worden, in de 
eerste plaats wordt genoemd de Madake of Nigadake, Chineesch 
Kutchiku. 
In het werk getiteld „Wakansansaizuye’ —in het Japansch 
bestaat een zeer uitgebreide literatuur over bamboe — wordt 
gezegd, dat de jonge spruit ietwat bitter van smaak en aan de 
oppervlakte gevlekt purperachtig gekleurd is. De bamboestengels 
zijn groen en bij sterke exemplaren hebben zij een omtrek 
van 1!/, en een lengte van 60 à 70 vt. Wordt de Madake 
op schralen grond gekweekt dan bereikt hij slechts een hoogte 
van ongeveer 20 vt, de knoopen zijn dan sterk geprononceerd, 
om die reden wordt hij alleen gebezigd voor het vervaardigen 
van balustrades, afsluitingen, stores enz. 
Er wordt nog van gezegd: geen bamboesoort ter wereld is 
nuttiger dan de Madake. De meest geschikte gronden voor deze 
soort zijn: klei, zwarte grond, of leem vermengd met zand of 
anders kiezelachtigen bodem. Op dezen grond tiert de plant 
het best, doch de fraaie glans, gladheid en soliditeit wordt het 
meest bevorderd door het zand. Op grond hiervan iseen ge- 
mengden klei- en zandbodem het beste voor de teelt, natte of 
harde terreinen werken steeds belemmerend op den groei. 
De beste soorten van mest zijn volgens het bovengenoemde 
Japansche werk, lijken van katten, honden en van andere dieren, 
hoeven en beenderen van koeien en paarden, half vergaan loof, 
afval van rijst, vooral doppen en zemelen, uitwerpselen van 
allerlei dieren. Slecht en schadelijk voor de bamboe zijn allerlei 
soorten van zeekruiden, zout en ook de kokers en bladscheden 
van mais? 
Wil men een nieuwe aanplanting van bamboe aanleggen, dan 
moeten de stoelen genomen worden, van de plaatsen waar zij het 
