Eee 
enz., door die om de oude boomstronken op te stapelen en 
daarna in brand te steken. 
Hetgeen later werd voorgeschreven, bij artikel 4 van Staats- 
blad 1874 no. 214, werd dus toen reeds in toepassing gebracht. 
De oude stronken werden zooveel mogelijk uitgebrand, ten 
einde het uitschieten van wortelspruiten te beletten, terwijl de 
jonge djatiboompjes door kappen en branden zooveel mogelijk 
met den grond gelijk werden gemaakt, met het doel ze daardoor 
wederom tot deugdzame boomen te doen opgroeien. 
Die voorstelling van den gang van het werk wordt daar- 
door bevestigd, dat, waar van de stronken der oude boomen 
slechts de half vergane restes zijn overgebleven, van de 
stronken der jongere boomen zoo goed als niets meer te 
vinden is. 
Zoo luidt dan ook artikel 4 van Staatsblad 1874 no. 214, 
als volgt: 
„Bij het kappen der perceelen moet gezorgd worden, dat 
oude stronken zooveel mogelijk worden uitgebrand ten einde 
het uitschieten van wortelspruiten te beletten. 
Jonge boompjes [van —+- 10 Ned. duimen middellijn} die bij 
het vellen en vervoeren van het hout beschadigd zijn geworden, 
behoeven niet te worden witgeroeid. 
Met den grond gelijk afgekapt wordende, zullen zij wederom 
tot deugdzame boomen opgroeien, verwijl bij latere witdunnin- 
gen [zie artikel 16] de minder voordeelig opgeschotene boomen 
en de nog aanwezige wortelspruiten kunnen worden uitgekapt.” 
Volgens mededeeling van genoemden inlander Kromodjojo 
werd daarop het schoongemaakte terrein in vrijen arbeid [tegen 
eene betaling van ca 3 gulden per bouw| goed omgewerkt 
rijen, die ca 4 meter van elkaar verwijderd waren, en werden 
in de rijen djatipitten geplant op een onderlingen afstand van 
ca 11/, meter. 
Een ieder, die met den aanleg van boschcultures hier op 
Java bekend is, weet hoeveel moeite het kost, om de alang- 
alang uit zulke leêggekapte boschterreinen te weren en ook, 
