EN ee 
boomen beneden de cerneering tot op den wortel ontdaan van 
den dikken sappigen bast. 
Die bewerking geschiedde met het doel om de stronken 
der gevelde boomen des te makkelijker te kunnen verbranden, 
aangezien het bekend is, dat dit met stronken van djatiboo- 
men, wanneer die niet vooraf zijn ontdaan van den bast, uiterst 
moeielijk gaat, daar de saprijke bast door het vuur bijna niet 
wordt geschaad. 
Zulke slecht gebrande stronken schieten reeds korten tijd na 
den brand weer uit, doeh kunnen van die stronk-uitspruitsels 
nimmer deugdzame boomen worden verwacht terwijl dat bij 
witspruitsels wit den wortel wel het geval is. 
Zulke uitspruitsels uit den wortel beginnen zich al zeer 
spoedig van den moederstronk te scheiden. Zij vormen zelf- 
standige wortels en ontwikkelen dan een verbazende groeikracht. 
Hoe jonger en krachtiger de boom, hoe beter de stronken 
van zulke boomen met den grond worden gelijk gekapt of 
gebrand, des te krachtiger zullen de jonge wortel-looten zich 
kunnen ontwikkelen. 
In de 2e alinea van artikel 4 van Staatsblad 1874 n°. 214 
wordt dan ook uitdrukkelijk gezegd dat: 
„Jonge boompjes (van + 10 Ned. duimen middellijn) die bij het 
vellen en vervoeren van het hout beschadigd zijn geworden, behoe- 
ven niet te worden uitgeroeid. Met den grond gelijk afgekapt wor- 
dende, zullen zij wederom tot deugdzame boomen opgroeien, terwijl 
bij latere uitdunningen (zie artikel 16) de minder voordeelig opge- 
schotene boomen en de nog aanwezige (minder voordeelig opge- 
schotene) wortelspruiten kunnen worden uitgekapt.” 
Om de verrassende resultaten welke langs dien weg zijn 
verkregen, om den practischen zin die in de artikelen 1, 2, 3, 
4 van Staatsblad 1874 no. 214, ligt opgesloten, waarbij aan de 
natuur zoo goed als geheel de zorg voor de instandhouding 
der oude djatibosschen wordt opgedragen, is dat Staatsblad 
zeker een van de belangrijkste die op het Indische Boschwezen 
betrekking hebben. 
