Rr ee 
Verder werd naar die terreinen niet meer omgekeken. 
En tòch, of, mogelijk wel juist dádrom, staat daar nu in de 
plaats van de vroegere oude bosschen een jong djatiplantsoen 
dat verdient gezien te worden. 
Die daarin met aandacht heeft rondgedoold, zal onwillekeurig 
tot de overtuiging zijn gekomen dat: zóó goedkoop en toch zóó 
goed, zóó grootsch en schijnbaar toch zóó eenvoudig, de natuur 
alleen voor de instandhouding der bosschen kan zorgen, wanneer 
slechts de mensch haar in haar scheppingswerk niet bemoeie- 
lijkt en indien niet vernield wordt wat zij heeft gewrocht. 
Bijzonder gunstige levensvoorwaarden, wat betreft klimaat 
of bodem, waardoor de natuur op bijzondere wijze is gesteund 
geworden, zijn zoo min hier, als in de vorengenoemde gevallen 
aan te wijzen. 
De hoogte boven de zee waarop die bosschen gelegen zijn 
bedraagt niet meer dan 100 tot 150 meter. 
Aan water is de streek bijzonder arm. Het heuvelachtig terrein 
is zeer steenachtig, terwijl de bodem in hoofdzaak uit kalk- en 
zand-houdende zwarte of geele leemgronden bestaat. 
Hoewel niet zelden djatibosschen worden aangetroffen op 
meer vruchtbare humusrijke gronden op eene hoogte van 500 
en 600 meter boven den zeespiegel, zoo kan toch als regel 
worden aangenomen, dat de beste djati-bosschen nu juist niet 
voorkomen op de meest vruchtbare gronden, ja, men vindt 
vaak de fraaiste op de meest steenachtige, kalkhoudende, wei- 
nig vruchtbare terreinen. fj 
Met de talrijke voorbeelden voor oogen, die de mogelijkheid 
eener instandhouding van de djatibosschen op Java door mid- 
del van spontane verjonging onbetwistbaar stellen, is die eigen- 
schap van den djati, zijne ongekende weinig-genoegzaamheid, 
een niet gering te achten voordeel. 
Zonder eenige vrees voor de toekomst der djatibosschen, 
zonder eenig gevaar, dat de natuur ons bij de vorming van 
nieuwe, dáár waar vroeger goede djatibosschen hebben ge- 
staan, in den steek zal laten, zou daarom de voorlaatste 
