SCHADELIJKE BESTANDDEELEN IN CHILI-SALPETER. 
Sinds 1892 heeft men in België, bij bemesting van roggevelden, 
herhaaldelijk een zeer schadelijke uitwerking op den aanplant 
waargenomen. De aanvankelijk donker groene plantjes zien er 
eenige weken na de bemesting verbrand uit, de stengels worden 
kruipend en zijn bij vele planten schroef- of knievormig gebogen. 
Ook in de gevallen waar de schadelijke invloed niet zoo groot is 
blijven de halmen en aren aanzienlijk korter dan van normale 
planten, de zaadvorming is onvolkomen en de korrels blij ven klein. 
Hoewel à priori te verwachten was, dat een of ander schadelijk 
bijmengsel de oorzaak van deze ongewenschte uitwerking zou zijn, 
bracht het onderzoek zulks niet aan het licht en men was er reeds 
toe gekomen aan het weer en andere omstandigheden de schuld te ge- 
ven. Dr. Sjollema, de directeur van het landbouw-proefstation te Gro- 
ningen heeft nu echter aangetoond, dat zulke schadelijk werkende 
salpeter, perchloraten bevat, soms tot een bedrag van bijna 7 °/. 
Door een reeks van proeven werd verder aangetoond, dat zoowel 
kalium- als natiumperchloraat voor roggeplanten een sterk werkend 
vergif is. Bij proeven met planten in potten bleek het dat een 
hoeveelheid van 50 milligram op 3 KG. aarde voldoende was om 
de rogge na circa 6 weken te dooden. Hoeveel procenten chloraat 
de Chili-salpeter bevatten kan zonder schadelijk te zijn, moet nog 
worden uitgemaakt. 
Het is nog niet opgehelderd hoe deze verbindingen in de sal- 
peter komen. Misschien spelen bij de vorming van deze perchloraten 
bacteriën een rol. 
(Chem. Zeit. 1896 No. 101). fe 
SPIRITUS UIT HOUT. 
Reeds geruimen tijd houdt de chemie zich bezig met de vraag 
hoe men uit hout op rendeerende wijze alkohol bereiden kan. De 
tot nu toe genomen proeven van Melsens, Zetterlund, Payen, Bachet, 
Machard e. a. leerden wel is waar, dat men uit hout spiritus kan 
maken, maar òf de verkregen hoeveelheid was in vergelijking tot 
het gebruikte materiaal te gering, òf de bereidingswijze was te 
kostbaar, zoodat de gebruikte methoden niet hun weg in de prak- 
tijk vonden. Eindelijk moet het, volgens het hieronder aangehaalde 
