Ee 
Wanneer de rupsen na verloop van een viertal weken eene lengte 
van 3 à 4 centimeter hebben bereikt, gaan ze over in eene blauw- 
grijze gordelpop, waaruit na 8-12 dagen de vlinder te voorschijn komt, 
In de tweede plaats komen de rupsen van Melanitis Leda. L. 
zeer algemeen op paddi voor. Deze vlinder behoort tot de familie 
der Satyrinae, welker in Holland voorkomende vertegenwoordigers 
onder den naam van zandoogjes bekend staan. 
De vleugels van Melanitis Leda zijn van boven bruin; nabij den 
top der voorvleugels vindt men eene blauwzwarte vlek, waarin 
twee kleine witte vlekjes zijn gelegen; ook op het achterste gedeelte 
der sierlijk golfsgewijze ingesneden achtervleugels komen twee, 
door blauwzwart omzoomde witte stippen voor. 
De onderzijde der vleugels varieert veel meer in kleur dan de 
bovenzijde; soms is zij bruin, soms grijs, maar in de meeste ge- 
vallen houdt zij het midden tusschen beide. 
Zij is niet egaal gekleurd, maar vertoont eene fijne marmering 
van donker op licht, terwijl de binnenhelft der vleugels òf don- 
kerder is dan het buitenste gedeelte, òf door eene vage, donkere 
streep daarvan is gescheiden. 
Op de onderzijde van beide vleugels vindt men oogjes; vooral 
op de achtervleugels zijn deze zeer opvallend, waar ze gewoonlijk 
ten getale van zes langs den buitenrand liggen. 
Deze oogjes hebben een wit middelpunt, door een zwarten hof 
omgeven; rondom dezen zwarten hof volgt een lichtbruine, daarop 
een smallere, donkerbruine kring. De oogjes 2 en 6 zijn in den 
regel veel kleiner, 1 en 5 grooter dan 3 en 4. Vermoedelijk 
zal menigeen dezen vlinder van aanzien kennen; hij behoort tot 
de schemeringvlinders en „vliegt meest laag bij den grond, zit 
des daags met toegeklapte vleugels op de aarde, dorre bladeren 
of onder tegen een boomstam en is dan bijna onzichtbaar; het 
sterk varieeren van de onderzijde der vleugels staat vermoedelijk 
in verband met de kleur van den bodem, waar de vlinder zich 
ophoudt”. (Prerpers). 
Het dier schijnt overdag in een soort van slapenden toestand te 
verkeeren; wanneer het zich, onvoorzichtig genoeg, op een witten 
muur heeft neergezet, laat het zich gemakkelijk grijpen. Laat 
men het dan los, dan vliegt het slechts een klein eindje weg en 
gaat weder rustig zitten. In den regel loopt men echter dezen 
zeer beschermend gekleurden vlinder voorbij zonder hem te zien 
