er ee 
levenskrachtige kiem bevatten, zonder dat dit nog eenigen in- 
vloed heeft op de sterkte der kiem. 
Juist het tegenovergestelde zoude men dus krijgen en het oude 
zaad moeten afkeuren omdat wanneer het nog kiemkrachtig is, 
zulks een bewijs is, dat het afwijkend gevormd is van de nor- 
male zaden, welke niet bestand waren tegen zulk een langdurige 
uitdroging. 
Dat zulk zaad niet spoedig beschimmelt, berust ook op de 
abnormale dikte der zaadhuid waar de schimmeldraden zich 
moeielijker een weg doorheen banen, dan bij het gewoon ge- 
vormde zaad. 
Verdere redeneering is echter overbodig, waar reeds in de 
praktijk het nadeel bleek van het gebruik van overjarig zaad; 
versch zaad blijft steeds het beste. 
Sommmige zaden moeten eerst een rustperiode doormaken 
alvorens te kunnen kiemen, bij tabak is zulks niet het geval; 
zaad zoo genomen uit de rijpe zaadbollen, welke nog aan den 
stam zaten, bleekreedste kunnen kiemen. Zoo werd o.a. voor 
zaad op deze wijze gewonnen, dat niet gezuiverd was, reeds na 7 da- 
gen 91 pCt. kiemkrachtig gevonden, totaal na 14 dagen 91.5 pCt. 
Door bij de bepaling der kiemkracht alle zaden in een gelijk 
vochtige atmosfeer te brengen, kan men den invloed van deze 
factoren op de ‘vergelijkende uitkomst elimineeren. Hetzelfde 
is het geval met het licht en de temperatuur. 
Zorgen wij slechts bij de bepaling der kiemkracht van ver- 
schillende zaadmonsters, dat deze steeds geschiedt onder dezelfde 
omstandigheden van licht en duisternis, koude of warmte, dan 
zullen wij ten slotte cijfers verkrijgen, welke ons toestaan de ver- 
schillende zaadmonsters naar aanleiding dezer cijfers onderling 
te vergelijken. | 
Wanneer wij namelijk tabakszaad van verschillende herkomst, 
onderwerpen aan een kiemkracht-bepaling en daarbij zorg- 
dragen dat deze voorwaarden vervuld zijn en wij verkrijgen dan 
verschillende uitkomsten, dan zal men gerechtigd zijn dit toe 
te schrijven aan andere omstandigheden, welke van invloed waren 
op het kiemingsproces. 
