— 115 — 
van kleur en slijmerig aan de oppervlakte. Deze champig- 
nons zijn goed om te eten en fijn van smaak. Na de regens 
vormen zich aan den wortel der bamboes ook champig- 
nons, die veel op straksgenoemde gelijken doch een witte 
hoed hebben en zeer vergiftig zijn. De sasako’s groeien ge- 
meenlijk in troepjes bijeen, de sasashimedji daarentegen af- 
gezonderd. 
Suzume notamago, is een soort uitwas, dat in verschillende 
provinciën verschillende namen draagt. Dit uitwas vormt zich 
aan de knoopen der bamboe, het is de geel gekleurde en hard 
geworden hars der bamboe. Kinderen oogsten het om het 
geroosterd te eten; de smaak is zoetachtig, men beweert dat 
deze hars van enkele soorten vergiftig is, zoo zoude het wel 
voorgekomen zijn, dat kinderen na het gebruik der hars van Ma- 
dake overleden zijn. 
Volgens het verslag van ’s Lands Plantentuin van 1895 
worden te Tjibodas met aanvankelijk goed gevolg eenige Ja- 
pansche bamboesoorten gekweekt. 
Er staat daar een kleine aanplant van: 
Bambusa sp. Japan, Mosochiku. 
» a ke Hachiku. 
» = es Kinchiku. 
- » Shibochiku. 
5 guadrangulare, Shihochiku, de bamboe met vier- 
kante stengels en Phyllostachys nigra, Kohuchiku, de zwarte 
bamboe. 
De drie eerstgenoemden komen in het genoemde werkje voor, 
de drie laatste niet, ten minste niet onder die namen, het komt 
mij echter voor dat al die Japansche namen niet zoo geheel 
te vertrouwen zijn. Bijzonder fraai groeit hier in de boven- 
landen de Shibochiku of goudbamboe. 
In het bulletin van het Koloniaal Museum van 1896, komen 
weer eenige korte mededeelingen voor over Japansche bamboe- 
soorten; de heer A. B. T. Midford te Moreton in Marsh, die 
zieh met de studie der bamboe bezig houdt, geeft daarin de 
volgende determinaties der Japansche bamboe-soorten. 
