Pv nn en en en en en nnn nent tnt Re 
VRAGEN EN BEKNOPTE MEDEDEELINGEN UIT 
DE PRAKTIJK. 
Antwoord op Vraag 1. (zie vor. afl.) Palmzaden ontkiemen dikwijls 
eerst na langen tijd, zelfs bij goede oordeelkundige behandeling. Som- 
mige ontkiemen naenkele weken, andere daarentegen eischen dik- 
wijls een jaar en langer om een zichtbaren kiem te vormen. 
tIs mij niet bekend of er eene speciale handleiding bestaat voor 
het uitzaaien van palmen. De hiervolgende handelwijze geeft over 
het algemeen goed resultaat. 
Men neemt een niet te diepe kist, die men met een glasschijf 
kan overdekken en plaatst die niet in de zon, maar op een 
goed verlichte plek. De kist vult men met zéér fijn gekapte klap- 
pervezel, die men niet te vochtig houdt, waarin men de vruchten legt, 
die met een even dikke laag vezelstof alsde vrucht dik is overdekt 
worden. Bij zéér zware en harde noten of zaden kan men daar, 
waar de kiem door de schaal moet heen breken, die schaal iets 
afvijlen, zooals bij Cannazaden, (vide vorige afleveringen Teijs- 
mannia). Ziter om de palmzaden eene losse schaal dan verwijdert men 
die eerst. De ontkiemde zaden ontdoet men niet van hun zaadlob, doch 
laat deze, zelfs wanneer de eerste bladen gevormd zijn, er aan 
zitten. 
De jonge plantjes plant men in een nog al diep potje of lange 
bamboe-geleding en in goeden mullen bodem, ook dan houdt men 
den grond matig vochtig. 
Kan men bodemwarmte aanbrengen in de kist bestemd voor 
uitzaaiing b. v. door een laag paardenmest op den bodem ervan 
te leggen, dan bespoedigt dit zéer de kieming, doch men zij voor- 
zichtig hiermede, daar de door de broeiing zich vormende warmte 
wel eens te groot zoude kunnen zijn en nadeelig voor de zaden. 
Wil men spoedig krachtige plantjes hebben dan is het zaak 
ze dikwijls over te planten in steeds grootere potten, met rijken 
mullen grond gevuld, waarbij men zorg moet dragen de wortels niet 
te zeer te beschadigen. SNE 
