NIN ee ee 
CESTRUM-SOORTEN. 
Een jaar of drie geleden, trof mij op eene bouquetten-ten- 
toonstelling te Batavia, een eenvoudige, maar bijzonder sierlijke 
ruiker, ingezonden door Mevrouw H. De ruiker was samenge- 
steld uit één soort bloemen van verschillende kleuren; zij 
leenden zich echter uitstekend voor een losse bouquet, de 
kleuren der bloemen, erême, rose, saumon, lichtgeel en lila, waren 
niet sterk sprekend, maar zeer zuiver en zacht van tint. 
Bij nadere beschouwing bleken het bloemen van Cestrum’s 
te zijn; het was mij niet bekend, dat er zooveel verschillende 
soorten of variëteiten in Indië gekweekt werden en ook niet 
dat zij zoo goed in de benedenlanden groeiden. 
De dames op de tentoonstelling noemden ze, Indische seringen ; 
met denzelfden naam hoorde ik hier ook wel Petraea volubilis 
en Tjakera. tjikeri, Melia arguta, bestempelen. Wij komen 
hier weer op de oude moeielijkheid, om duidelijk te maken 
welke planten eigenlijk bedoeld worden. Onder de Indische 
bloemenliefhebbers zijn er velen, die de juiste namen der planten 
niet kennen en die zich dan behelpen met den een of anderen 
populairen naam, die, gelijk hier alweer blijkt, van weinig nut 
is, daar er drie geheel verschillende soorten van planten mede 
bestempeld worden. In dit geval moeten wij door omschrijving 
der planten trachten de bedoeling duidelijk te maken. 
Petraea volubilis is een klimmende heester met vrij groote 
trossen donker paars-blauwe, reukelooze bloemen, die, hoewel 
ze geheel anders zijn, toch wel een weinig aan de bloemen 
der seringen doen denken; evenals Cestrum is Petraea van 
Amerikaansche origine; beide planten hebben hier geen inheem- 
sche namen, Melia arguta daarentegen is hier om haar lieve 
en welriekende bloempjes, wier geur zoowel aan dien der He- 
Teysm. VIII : 11 
