— MI — 
en moet men zich in het algemeen met een interest van 1!/, 
tot 2!/, °/, vergenoegen; maar er spreken hier zoovele reëele 
zoowel als ideale factoren mede, dat de Gouvernementen van 
nagenoeg alle landen het wetenschappelijk beheer en de na- 
tuurlijke of kunstmatige instandhouding der bosschen als een 
plicht en noodzakelijkheid voor de volkswelvaart beschouwen.” 
In de nu volgende behandeling van dat onderwerp heeft 
de Houtvester v. H. uitsluitend de instandhouding der djati- 
bosschen door middel van kunstmatigen aanleg in vrijen arbeid 
op het oog. 
De vraag omtrent de àl of niet mogelijkheid of wensche- 
lijkheid om de instandhouding der djatibosschen op Java aan 
de natuur over te laten wordt daarbij niet aangeroerd. 
Ik wijs met nadruk daarop, omdat dat niet is een verzuim, 
doch het gevolg van de bij schrijver gevestigde meening, dat, 
(men leze pag. 233 van bovengenoemd tijdschrift voor N.en L): 
juist in den aanleg in vrijen arbeid van jonge plantsoenen vol- 
gens de methode- Buurman een der geneesmiddelen is gelegen 
om het boschbedrijf rentegevend te maken 
De cultuurmethode-Buurman bestaat, zooals bekend, in het 
gedurende de twee eerste jaren, tusschen de rijen djati, telen 
van veldgewassen. 
Die zoo aangelegde djatiaanplantingen kosten volgens den 
Houtvester v. H. gemiddeld ca f 40. — per bouw. De verjonging 
der bosschen door de natuur zelve kost zoo goed als niets. 
Als men nu nagaat dat duizenden HA. prachtig jong djatibosch, 
ontstaan langs natuurlijken weg, zijn aan te wijzen, dan moet 
men toch tot de gevolgtrekking komen, dat de Houtvester v. 
H. van oordeel is, dat de zorg, gedurende de twee eerste le- 
vensjaren aan het plantsoen besteed door toepassing van de 
cultuurmethode - Buurman, bij eene event. keuze, met het oog 
op de daarvan te verwachten financieele resultaten, tusschen 
instandhouding der djatibosschen langs natuurlijken, dan wel 
langs kunstmatigen weg, doet beslissen ten gunste van laatst- 
genoemde. 
