— 173 — 
aan de instandhouding der bosschen in het algemeen en der 
djatibosschen op Java in het bijzonder. 
Onder de ideale voordeelen daaraan verbonden, welke bij de 
waardeberekening der bosschen niet over het hoofd mogen 
worden gezien, noemt de houtvester v. H. 0. 
le uit een economisch oogpunt, het gebruik van een anders 
onproductieven bodem. 
2e uit een klimatologisch oogpunt, de instandhouding dier bos- 
schen op rotsachtige heuvelen en kalkgebergten. 
Een 80 jarigen bedrijfsturnus aannemende, berekent nu de 
houtvester v. H., de financieele resultaten van een op de tegen- 
woordig gebruikelijke wijze in vrijen arbeid kunstmatig aange- 
legde bouw djaticultuur als volgt: 
„De winst uit een nieuwen boschaanleg wordt berekend uit 
de te verwachten inkomsten, de uitgaven en den rentestan- 
daard. 
De inkomsten worden verkregen uit de opbrengst van alle 
houtaankappingen gedurende den 80-jarigen turnus en even- 
tueele andere benutting van boschproducten. 
De uitgaven bestaan in de kosten voor aanleg, onderhoud, 
administratie en eventueele belastingen. 
De rentevoet voor de berekening der toekomstigeinkomsten 
en uitgaven in kapitaalswaarde, wordt bepaald naar den tegen- 
woordig geldigen rentestandaard, gewijzigd volgens de bijzon- 
dere omstandigheden, die bij berekening der waarde van eene 
boscheultuur in aanmerking komen.” 
Den indischen rentestandaard in aanmerking genomen kwam 
het den houtvester v. H. wenschelijk voor de rente op 4 pCt. 
te stellen en door berekening van rente op rente over 80 jaar, 
zoowel van de inkomsten als van de uitgaven, de werkelijke 
kapitaalswaarde aan te geven. 
Voor die berekening komt mij een velie van 80 
jaar te kort voor. 
Met evenveel recht zoude men een Ben bijv. 60- jarig 
bedrijfstijdvak hebben kunnen aannemen, waardoor dan de 
moeite om met cijfers aan te toonen, dat kunstmatige aanleg 
