— 174 — 
van djatibosch eene voor den Staat winstgevende geldbelegging 
is, zeker beter beloond ware geworden. 
Inderdaad heeft de Houtvester v. H., (bldz. 257) dan ook 
reeds zoodanige berekening gemaakt en komt hij dan ook daar- 
mede tot een niet onaardig winsteijfer van rond f 136 per bouw. 
Aangezien echter dat gulden tijdperk voor ons boschbedrijf 
op Java nog niet is aangebroken zullen we die berekening 
laten rusten en liever nagaan tot welke resultaten ons de 
berekeningen van den houtvester v. H. voeren bij den eerst- 
gestelden, 80 jarigen bedrijfsturnus. 
De berekening is dan als volgt: een bouw grond 
met djati in vrijen arbeid beplant kost + f 40 
welke som na 80 jaren à 4 °/,, rente op rente 
gerekend, eene waarde vertegenwoordigt van rond... f 922.— 
hierbij moeten nog worden gevoegd aan adminis- 
tratiekosten + f 2 per bouw en per jaar of 
mehetseeheelks OEM tee et eee „ 160.— 
te zamen dus..... 1 1082.— 
„Daarbij, zegt de houtvester v. H. is tot grondslag genomen 
dat het beplante terrein uitsluitend voor boscheultuur geschikt 
is.— Neemt men echter gronden die ook voor den landbouw 
kunnen worden gebruikt, dan zoude men nog gemis aan land- 
rente gedurende 80 jaren moeten bijrekenen…”’ 
Zeer juist.…— Gelukkig echter zijn niet alle met djati te 
beplanten terreinen zoo uitsluitend geschikt voor boscheultuur. 
Ware dat het geval, dan zou in de practijk de toepassing van 
de Buurmansche cultuurmethode, waarbij het succes van de 
cultuur nauw samenhangt met de zorg, die wordt besteed 
aan de tusschen de boomrijen geteelde veldgewassen vrij wel 
onmogelijk zijn. Men zou dan geen planters krijgen die 
genegen waren op die zoo uitsluitend voor boschcultuur ge- 
schikte gronden ook landbouw-gewassen te telen. 
Juist in de benutting van den boschbodem tusschen de boom- 
rijen voor den teelt van landbouwgewassen ligt de groote 
economische waarde van de Buurmansche cultuurmethode, 
