— 204 — 
de enting achteruitgingen en op de minderwaardige vruchten van 
V, riparia begonnen te gelijken. Door reeksen proeven van Prof: 
Gowirand, in de „Revue de Viticulture” is duidelijk aangetoond, dat 
deze bewering van allen grond ontbloot is en dat de geënte 
Fransche druiven, na de enting in geen enkel opzicht achteruit gaan. 
Eenige belangrijke proeven van Gustave Rivière, Directeur der 
tuinbouwschool te Versailles, toonen echter aan, dat bij peren een 
groot verschil bestaat; afhankelijk van den boom, waarop zij geënt 
zijn. De twee boomen waarmede de proef genomen werd, waren 
van deuzelfden leeftijd, 15 jaar oud, hun groeiwijze was altijd 
normaal geweest, zij waren op dezelfde wijze behandeld, de wortels 
groeiden in denzelfden grond. Het verschil in beiden bestond, dat 
de een was geënt op een pereboom en de andere op een z. g. kweepeer. 
op peer op kweepeer 
Het gemiddelde gewicht van 10 peren 280 gr. 406 gr. 
Diehtheidkvan deuvruchts nnn. tnt 02998 0.9987 
s shet ssap. (bijrel5 OEE. or Je 1.046 1.051 
Aciditeit van het vruchtsap, p. L. … . 1.070 1.196 
Druivensuikerp. LK. igapi 2. Ame tente 90.066 95.466 
Petaalksurkern d Weinentbd Pla, ete 10 500 102.333 
ACH ed IR Al ree va Mat en Peren 00 2.466 
De geënte peer was Triomphe de Jodoigne; dezelfde gunstige 
resultaten werden met eene andere variëteit, namelijk Doyenne 
d'Hiver op kweepeer geënt, verkregen. Wij hebben dus hier 
weer een duidelijk bewijs, dat de onderstam in sommige gevallen 
wel degelijk invloed uitoefent op de ent, en dat het enten van de 
fijnere tafelperen op de kweepeer zoowel op de grootte der vruchten 
als op de kwaliteit daarvan zeer gunstig werkt. we 
(Gardeners Chronicle No. 535, vol. XXI). 
