nnn nn nn en nn nd 
BLOEMEN OM TE SNIJDEN. 
NE 
VERSCHILLEND GEKLEURDE BLOEMEN. 
Abutilon hybridum (Malvaceae). De hier bedoelde Abutilons 
zijn lage heesters, waarvan de oorspronkelijke vormen in 
Amerika thuis behooren. De bladeren zijn dun en handlobbig 
en bij een paar variëteiten zeer mooi groen en geel gemar- 
merd; de vrij groote, (zij meten 3} — 4 cM. in doorsnee) 
okselstandige bloemen hebben eene uit vijf genagelde bloembla- 
den bestaande kroon, die eene volkomen klokvormige gedaante 
heeft, in het midden waarvan de tot een bundel vereenigde meel- 
draden zichtbaar zijn. De kleuren der bloemen, die niet schit- 
terend, maar toch helder zijn, wisselen af tusschen wit, goudgeel, 
oranje en rood, dikwijls met wat donkerder getinte aderen. Men 
is wel gedwongen Abutilon-bloemen op te binden, daar zij slechts 
kort gesteeld zijn en geheele stengels door de groote bladeren 
moeilijk gebruikt kunnen worden. Maar hiertoe bepale men 
dan ook de kunstbewerking en volge niet de Europeesche bloe- 
menwinkels na, waar de bloembladeren naar buiten omgekruld, 
en, bij de witte bloemen, de sierlijke, gele meeldraden afge- 
knipt worden. De -voortkweeking heeft plaats door stekken 
en tjangkokans; zaden schijnen in Indië niet gevormd te 
worden. 
Antirrhinum majus L. (Scrophulariaceae) Leeuwenbek. Deze 
overblijvende, Zuid-Buropeesche plant moet hier als éénjarig 
behandeld worden en dan kan men er, als men zaad uit Buropa 
laat komen, veel voldoening van hebben. Men zaait ze in potten, 
verplant de jonge plantjes, als de zaadlobben ontplooid zijn, 
