VRAGEN EN BEKNOPTE MEDEDEELINGEN UIT 
DE PRAKTIJK. 
Antwoord op vraag B (1) (vie bladz. 206 vor. afl.) 
Volgens Delteil, die eene in vele opzichten zeer goede monografie 
over de vanielje geschreven heeft, bereidt men de vanielje in Mexico 
op de volgende wijzen. 
l. De op het goede tijdstip van rijpheid geplukte vanielje plaatst 
men op horden van stroo, die met linnen overspannen zijn en stelt 
ze dan gedurende verscheidene dagen aan. de zonnewarmte bloot. 
Vervolgens sluit men ze in doozen of kisten om ze te laten „zweeten” 
en ten slotte stelt men ze weer aan zonnewarmte bloot. 
2. Een andere methode bestaat daarin dat men de vanielje, cen 
halve minuut bijv, in kokend water dompelt en ze vervolgens 
gedurende 20 dagen ophangt om ze te laten drogen. 
3. De vanielje wordt in bossen van 1000 stuks in een oven op 
10° — 80° C. (2) verhit; voor kleine stokjes is een verblijf daarin van 
24 uren voldoende voor de grooten zijn 36 uren noodig. Na dien 
tijd hebben de stokjes een fraaie gelijkmatige bruine kleur. Men 
wrijft ze met zorg at en zet ze dagelijks in de zon, van ’s morgens 
9 tot ’s middags half drie, terwijl ze tusschen linnen lappen geplaatst 
zijn. Wanneer ze met de vingers gedrukt geen plekken vertoonen 
waar nog weerstand is, zijn ze gereed om verder gedroogd te wor- 
den in een droogkamer. 
Men ziet dat deze laatste methode slechts uitvoerbaar is als men 
over zeer groote oogsten beschikt. 
Op Réunion volgt men de beide laatste methoden. Die met 
(1) Dezelfde vraag is ons sinds het verschijnen der vorige aflevering 
gedaan door den Heer W. te M. 
(2) Verhit men de versche vanielje op 1059 C., zooals men bijv. doet 
om het watergehalte te bepalen, dan verkrijgt men een product dat 
een reuk heeft, welke volkomen op dien van roggebrood gelijkt. 
vaag 
