— 4 — 
De rijpe vruchten worden zoo spoedig mogelijk na het plukken in 
kokend water gedompeld, waarbij de persoon, die daarmede belast 
is, tot 100 telt. De duur van de indompeling zal dus 1!/, à 2 
minuten zijn. Men giet dan het water weg en veegt stokje voor stokje 
af. Daarna worden ze op open gevlochten rekjes van bamboe in 
de zon tusschen flanel gedroogd, totdat ze zwart geworden zijn. 
Gedurende dat proces keert men ze herhaaldelijk en buigt ze zoo- 
veel mogelijk recht. Daarna droogt men de zwarte stokjes onbedekt 
in den wind. Wanneer ze goed winddroog zijn, worden ze in fles- 
schen of in theelood bewaard. De zoogenaamde kristallisatie treedt 
op naarmate de vanielje ouder wordt. 
De Heer N. wijst er op, dat de cultuur van vanielje een grooter 
vlucht zou nemen als men een pager-materiaal had, dat ’t een paar 
jaar kan uithouden en dat gemakkelijk gerepareerd kan worden. 
Het groote bezwaar is thans, dat de mooiste en zwaarste ranken na 
een paar jaar omvallen met den pager, waardoor ze knakken, ver- 
dorren en doodgaan. 
In den Cultuurtuin wordt eene bereidingswijze gevolgd, die in 
hoofdzaak met de laatstbeschrevene overeenkomt, alleen is de duur 
van indompeling in het kokende water iets korter en worden de 
vanieljestokjes dagelijks met een flanellen doekje afgewreven. 
Het is wellicht niet van algemeene bekendheid dat de Java-vanielje 
een zeer hoog gehalte aan vanilline heeft (2,75°/_), grooter dan dat 
van de Mexikaansche of Bourbon-vanieiïje. 
Var 
