304 — 
heeft had dit hoofdstuk vóór het afdrukken wel ter dege onder 
handen mogen nemen. 
CroLr heeft de atherische olie uit de thee — die blijkens 
de te Buitenzorg uitgevoerde onderzoekingen (1) een mengsel van 
verschillende stoffen is, — den naam theol gegeven en beweert, ge- 
heel in strijd met hetgeen in werkelijkheid het geval is, dat zij 
bij het verflensen en bij de eerste phase der droging ontwikkeld 
wordt. Trouwens later wordt weer opgegeven, dat ze voorna- 
melijk bij de fermentatie ontstaat. „Men zou ze uit theeafval 
kunnen bereiden” — hier te lande wordt de olie sinds een 
paar jaar reeds uit snoeisel bereid — „maar de groote moeie- 
lijkheid ligt, naar ’t schijnt, in de onmogelijkheid om ze te 
bewaren, omdat ze in aanraking met de lucht zoo gemakkelijk 
verharst, waarbij ze van een helder gele vloeistof in een donkere 
masa overgaat’. Van dit laatste is geen woord waar, er zijn 
hier vrij groote hoeveelheden van de olie bewaard gedurende 
vele maanden, zonder dat er eene merkbare verandering mede 
plaats had. (2) 
Ook een enkele blik op de opsomming van de anorganische 
bestanddeelen van de thee doet zien dat Crore beter gedaan 
had dit hoofdstuk achterwege te laten, dan wel het schrijven 
ervan over te laten aan een goed chemicus. De tijden zijn 
voorbij dat één persoon een in alle opzichten goed oorspronkelijk 
werk over de theecultuur en de bereiding kan schrijven. 
Een laatste hoofdstuk van het boek handelt over de koeli’s. 
De inboorlingen van Assam zijn te traag en te onaf hankelijk om 
op de ondernemingen te werken. De planters zijn dus 
genoodzaakt om met aangenomen koeli’s te werken, die hoofd- 
zakelijk uit het arme district Chota Nagpur komen. 
4) Derde verslag over de onderzoekingen betreffende op Java gecul- 
tiveerde theeën, door Dr. P. vaN RomsvreH en C. E.J. LOHMANN, blz, 34, 
(2) Men heeft hier te lande wel eens de vrees geuit, dat de publica- 
tie van de resultaten van de onderzoekingen in het belang van de thee- 
cultuur vooral ook aan de planters op Ceylon en in Britsch Indië ten 
goede zou komen. Hoe ongegrond die vrees is blijkt wel hieruit, dat 
zelfs door den schrijver van dit werk over de theecultuur met geen enkel 
woord ervan gerept is. 
