— SA — 
nige wijze ook met allerlei andere bloemen niet moeielijk te be- 
reiken is. 
Het wezenlijke is de bloemen zoo te groepeeren als zij aan de 
plant hebben geprijkt, als er bijvoorbeeld aan een van de takken 
een vrucht heeft gehanger, pluk die er niet af‚ die behoort er bij. 
Indien men buiten in den tuin let op den bloei der planten, 
krijgt men eene voorstelling hoe men ze schikken moet, daar is 
niets kunstmatigs en voorai niets gebonaens, de takken verwijderen 
zich op bevallige en ongedwongen wijze van elkaar, daar moet 
men nieuwe frische voorbeelden opdoen voor het arrangeeren der 
bloemen in bouquetten. 
De Japanneys zijn ver in het vervaardigen van ruikers; ofschoon 
hun smaak niet geheel met de onze overeenkomt en wij hen niet 
onvoorwaardelijk behoeven te volgen, maar dichter bij de natuur 
moeten blijven, is er toch veel van hen te leeren; en daartoe be- 
staat te Parijs thans gelegenheid, eenige Japansche dames hebben 
zich daar gevestigd met het doel lessen te geven in het maken van 
bouquetten. 
(Revue Horticole, N°. 18, 1597) w. 
RUPSEN. 
In het Landbouw Weekblad komt een opstel voor over de ver- 
nieling in dit jaar, vooral in het noorden van ons land, door het 
zeer groot aantal rupsen aangericht. Het opstel eindigt met een 
warm woord ter aanbeveling voor de bescherming van vogels, onze 
trouwe en eenige bondgenooten in den strijd tegen het schadelijk 
ongedierte. Een vogel vermag meer dan 100 menschen; als voor- 
beeld wordt opgegeven de bastaard nachtegaal, die per dag aan 
zijne 5 jongen 250 rupsen van verschillende soorten geeft. De 
voedering duurt 30 dagen, zoodat deze kleine vrienden van den 
landman in eene maand 7500 rupsen vangen, hierbij dient nog 
gevoegd te worden het aantal, dat de ouden voor zich nemen. Gaat 
men nu na dat een rups evenveel bladeren en bloesems vernielt 
als haar eigen gewicht bedraagt, dan begrijpt men welk nat hon- 
derden van deze vogels kunnen stichten. Wie de vogels verstoort 
beschermt de rupsen. 
(Sempervirens, N°, 27, 1897). w. 
