358 — 
noemd worden, dat echter de balans niet ten gunste der plant 
kan doen overslaan, het is, dat koeien en varkens haar gaarne eten, 
en dat men aan de oevers der rivieren kudden dezer dieren 
ziet, die zich aan haar vergasten. Ook voor groene bemesting 
kan zij eenig nut hebben; eene bemesting van kool en aard- 
appelvelden met de doode planten, heeft, beweert men, goede 
resultaten gegeven. De bemestingswaarde kan echter, daar 
de plant voor zulk een groot deel uit lucht en water bestaat, 
niet zoo bijzonder groot zijn. 
Men heeft nu nog de hoop, dat de plant door de een of 
andere ziekte aangetast wordt, die als zij haar niet geheel 
vernietigt, toch binnen zekere perken houdt. Dat deze hoop 
niet zoo geheel ongegrend is, bewijst de ervaring opgedaan 
met Wlodea canadensis, de z. g. waterpest. In 1886 werd deze 
plant in Ierland ingevoerd; in 1841 verscheen zij voor het 
eerst in Engeland en niet lang daarna op het vaste land van 
Europa; het onkruid vermenigvuldigde zich snel en werd 
spoedig lastig voor scheepvaart en visscheriĳ, ook in ons 
vaderland kreeg men het er in kanalen en rivieren te kwaad 
mede. Na een aantal jaren verminderde de waterpest als van 
zelf, tot zij, hoewel niet geheel uitgeroeid, toch weinig last 
meer veroorzaakte. De oorzaak van dit eigenaardig verschijnsel 
weet men niet recht; in de eerste plaats schrijft men het toe 
aan vijanden, die tegen te snellen groei waken, ook meende 
men dat, door het in zoo aanzienlijk hoeveelheden voorkomen 
der planten, de modder en de grond in de kanalen en rivieren 
spoedig uitgeput raakten van het voedsel waaraan zij behoefte 
hebben. Van dit laatste geval zal de waterhyacinth niet zoo 
veel last hebben, daar zij grootendeels op het water drijft 
en als de eene plek uitgeput is, zich gemakkelijk naar een 
andere plek kan begeven. 
Een voorbeeld van dergelijken aard vindt men op de 
eilanden bij Florida; als daar de oranjeboomen ingevoerd 
worden, groeien zij uitstekend, komt echter op een of andere 
wijze een harer grootste vijanden Mytelopsis citricola, het 
z. g. purper insekt, toevallig ook op het eiland, dan worden 
