— 314 — 
geduld van den lezer niet op een te lange proef te stellen, 
wil ik hier slechts een paar voorbeelden noemeu. De Koren- 
bloem (Centaurea Cyanus, L.) groeit en bloeit slechts tusschen 
het hooge graan; in het afzienbaar tijdsverloop der cultuurge- 
schiedenis van den mensch moet zij zich hebben geadapteerd 
aan deze groeiplaats, die haar levensomstandigheden aanbiedt, 
in vele opzichten verschillend van, in enkele opzichten mischien 
minder gunstig dan die in het open veld te vinden zijn. Maar, 
wat het zwaarste was, moest het zwaarste wegen en de instand- 
houding der soort kan bij geen levend organisme op den 
duur plaats hebben zonder kleine, maar zich in den loop der 
tijden summeerende afwijkingen van het voorouderlijk afstam- 
mingstype. 
Een tweede, aan de flora van ons vaderland ontleend voorbeeld 
is de Hagewinde (Convolvulus Sepium, L.) eene plant zonder eenig 
beschermingsmiddel, maar die door hare groeiplaats, in doornige 
hagen, althans gedeeltelijk tegen de vraatzucht van herkauwers 
is beveiligd. Hindelijk een voorbeeld, aan Java ontleend. Het 
vormenrijke geslacht der Duizendknoopen (Polygonum) is op 
Java onder meer door de soort chinense vertegenwoordigd, in 
alle bosschen tamelijk veelvuldig aan te treffen. Deze plant 
behoort oorspronkelijk op den bodem thuis, doch daar zij, evenals 
Polygonum Sachalinense, die eenige jaren geleden zulke groote 
verwachtingen als voederplant van zich deed koesteren, zeer 
malsche bladeren heeft, wordt haar bestaan ernstig door gra- 
zende dieren bedreigd. Het is niet onwaarschijnlijk, dat zij 
nu op weg is om epiphytisch te worden, d. w. z. bij voorkeur 
te groeien op boomen, in wier vertakkingen zich plantaardige 
afval en dergelijke stoffen ophoopen en hare zaden kunnen 
daar gemakkelijk terecht komen, daar zij besvruchten draagt, 
die door vogels worden gegeten. Vindt men de plant dikwijls 
op den bodem, men ziet haar niet minder veelvuldig op de 
boomen, bijv. in de groote pollen van epiphytische varens 
(pakoe kadaka). 
