— 316 — 
De wetgever van 1874 is volgens schrijvers opvatting uit- 
gegaan van de z. i. juiste meening dat vooral in de natuur- 
djatibosschen, werkelijk-kapbare, naast jonge nog-niet-kapbare 
boomen worden aangetroffen. Ben waarheid waaraan voorzeker 
niemand, die met natuurdjatibosschen kennis maakte, twijfelt. 
Daarom wordt in verband met de spontane verjonging van den 
djati verondersteld, dat de wetgever met bovenaangehaald artikel 
heeft bedoeld uit deze natuurdjatibosschen slechts de kapbare 
en overkapbare (holle, defecte enz. stammen) te oogsten. Terloops 
zij hier opgemerkt, dat de jonge djatiboomen dan eerst aan de 
zon worden blootgesteld als hunne buren kapbaar zijn d.i. dus 
niet zoo spoedig mogelijk, ’'t geen de wetgever van 1874 verlangt. 
Terecht merkt de schrijver op dat zulk een plentersysteem 
vele voordeelen oplevert, die ieder technicus kent. 
En om die voordeelen in verband alweer met de spontane 
verjonging, zou de steller van de vraag de (ik lees: alle) 
djatibossehen zoo behandeld willen zien. 
Laten we de nadeelen van het systeem als bedrijf, (die ook 
ieder technicus kent) geheel buiten beschouwing ; nemen we zelfs 
aan dat die spontane verjonging werkelijk zoo onfeilbaar is als 
schrijver aangeeft (hetgeen wel niet verwacht mag worden, want 
het slagen van die natuurlijke verjongingen zal toch nauw samen- 
hangen met de gesteldheid van den grond? Waaraan anders 
het bestaan van onze gedevasteerde natuur-djatibosschen toe 
te schrijven?) dan nog zou eene algeheele toepassing van het 
plentersysteem, zelfs een toepassing ervan in een groot deel onzer 
djatibossehen ondoenlijk zijn. 
En wel eenvoudig om de onmogelijkheid, in de 650.000 
H. A. djatibosch de kapbare en niet-kapbare boomen aan te 
wijzen. De Heer v. d. H. zal toch niet willen dat alsdan zou 
worden volstaan met eene kapbaarheid, die gebaseerd is op 
een diametermeting, en op het al of niet defect zijn? 
Voor iederen boom zou men de finantieele al- of niet-kap- 
baarheid moeten constateeren, en het ware niet voldoende dit 
éénmaal aan 650.000 maal gemidd. 150 boomen — 97.500.000 
of rond 98 millioen boomen te doen, doeh men zou dit minstens 
