— 385 — 
die katoen produceeren bespreekt. Over Java vindt men alleen ver- 
meld, dat de katoen in alle deelen van het eiland gecultiveerd wordt; 
de opbrengst zou 6500 balen à 400 pond bedragen, waarvan de 
helft in het land zelf voor vulling van matrassen enz. gebruikt 
wordt. Ik kan deze eijfers met de mij ten dienste staande litera- 
tuur niet controleeren, vermoed echter, dat de schrijver hier katoen 
met kapok verwart. Wat de geschiedenis van de katoenteelt hier 
te lande aangaat, had de schrijver tal van gegevens kunnen putten 
uit Dr. vaN GorkKoM’s „Oost Indische Cultures”. 
Een gekleurde tabel, die bij dit hoofdstuk gevoegd is, verschaft 
een duidelijk overzicht van de productie in verschillende landen. 
Dr. W. H. Evans geeft een korte verhandeling over de botanie 
van de katoenplant, die met een paar onduidelijke afbeeldingen, welke 
een zeer onvolkomen voorstelling van de plant geven, voorzien is en 
waarin het de aandacht trekt, dat aan één soort door ongeveer een 
twintigtal systematici verschillende namen gegeven zijn wel een be- 
wijs hoezeer deze plant neiging vertoont tot variëeren. Men zal dus 
waarschijnlijk het zekerst gaan door de verschillende variëteiten maar 
bij hunne triviaalnamen, zooals Sea Island-, New Orleans-katoen 
enz. te noemen. De lengte der vezel verschilt bij de verschillende 
variëteiten zeer, het grootst is ze bij de Sea Island. Over de ont- 
wikkeling der plant vindt men, opmerkelijk genoeg, in dit hoofdstuk 
niets vermeld. 
Veel uitvoeriger is de chemie van de katoen behandeld door 
1. B. McBrypre en H. W. Bear. De samenstelling van de ver- 
schillende deelen der plant *) en van de producten, die er uit bereid 
worden vindt men in tal van tabellen opgegeven, terwijl een uit- 
gebreide literatuuropgaaf het hoofstuk sluit. 
Het klimaat en de gronden die voor de katoencultuur geschikt 
zijn, bespreekt M. Wuirxey. Hij licht zijne beschouwingen toe met 
een lange lijst van grondanalyses, waarvan de resultaten echter 
zoodanig uiteenloopen, dat men tot de conclusie moet komen òf dat 
katoen op de meest verschillende gronden wil groeien òf dat ze 
niet vergelijkbaar zijn. Dit laatste is wel ’t meest waarschijnlijk. 
De bemesting van de katoen is het onderwerp waaraan Dr. H. 
C. Warre zijne krachten besteedde; na een bespreking van de bij 
hare cultuur in gebruik zijnde meststoffen en van de beste wijze 
1) Im de wortels komt een stof voor die in hare eigenschappen op ergotine 
gelijkt. 
Teym. VIII. 25 
