nen ee 
OVER HET SUIKERGEHALTE VAN EENIGE 
TROPISCHE VRUCHTEN. 
Door den Directeur van het suiker-proefstation te Kagok, den Heer 
Prinsen GerERLIGS, zijn in een zeer groot aantal tropische vruchten 
suikerbepalingen gedaan. Im de hieronder staande tabel vindt men 
van eenige der meest gebruikte, gehalte aan vruchtvleesch, riet- 
suiker-, (saccharose) en totaal suikergehalte (met inbegrip dus van 
glucose en fructose, die elk bovendien afzonderlijk bepaald werden) 
opgegeven. 
Vruchtvleesch Rietsuiker Totaal suiker. 
Sawoes manila 850, 7.020/, 14.120), 
Ananas 67 8.61 10.21 
Zuurzak LD) 2,53 11.62 
Papaja 65 0.85 5.50 
Doerian 20 8.07 12.07 
Mangistan 28 10.8 13. — 
Doekoe 51 9.98 14.15 
Mangga (zoete variëteit) 67 9.48 11.98 
L (zure AD 3.60 5.50 
Pisang (Musa paradisiaca) 70 13.68 22.01 
Ramboetan 40 7.80 11.30 
Wat bijzonder opvalt is het groote suikergehalte in de onder- 
zochte pisang, vooral indien men daarbij bedenkt in welk een korten 
tijd een afgeplukte pisangvrucht van oneetbaar uitermate welsmakend. 
zoet wordt. 
(Chem. Zeit. 1897 no. 72.) r. 
VRUCHTBARE BASTAARDEN VAN TEOSINTE EN MAIS. 
Volgens HaARSHBERGER zou Zea Canina, in Mexico bekend on- 
der den naam van Maiz de Coyote, Theosinthe, Asesé of Café de 
Tabasco, die door Warson beschreven is, ontstaan zijn door kruising 
van Wuchlena lururians (hier teosinte genoemd) met gewone mais. 
