NN gn 
VRAGEN EN BEKNOPTE MEDEDEELINGEN 
UIT DE PRAKTIJK. 
Antwoord op vraag 7 (zie blz. 206 van dezen jaargang). In 
het Verslag omtrent den staat van ’s Lands Plantentuin te Buiten- 
zorg over 1875 vindt men opgeteekend: „Met het oog op veevoeder 
en ook op groene bemesting werden eenige klaversoorten en lupinen 
uitgezaaid. Van de klaversoorten mislukte voor het grootste deel 
een mengsel voor permanente weiden, te Tjibodas (4500’ hoogte 
boven zee) uitgezaaid; te Waspada werden daarvan genoeg planten 
verkregen om zaad te winnen. 
Esparcette, goed voor veevoeder en voor groene bemesting werd 
herhaaldelijk uitgezaaid, doch steeds zonder gevolg. Lucerne daar- 
entegen, eveneens voor beide doeleinden geschikt, gaf de gunstigste 
resultaten; evenzoo witte, gele en blauwe lupinen…” 
In het Verslag over 1876 staat verder nog vermeld: „De proe- 
ven met zoode en witte klaver gaven te Tjibodas uitstekende 
resultaten. Van de lueerne kon maandelijks 83 pond groen voeder 
per (]J roede gesneden worden, hetgeen gelijk staat met ruim 1580 
picoel per bouw ’s jaars; van een bouw snijdt men dus dagelijks 
44 picoel. 
De verspreiding van deze gewassen wordt belemmerd, door- 
dat zij hier zeer moeielijk vrucht dragen. De voortplanting door 
stekken geschiedt echter zeer gemakkelijk. Hetzelfde is het geval 
met de Alfalfa, dieeen variëteit is van de lucerne. Ook te Tjikeu- 
meuh werd de kultuur daarvan beproefd, aanvankelijk met goede 
resultaten. In vorige jaren werd herhaaldelijk esparcette, sera- 
della en z. g. Grieksch hooi (Trigonella Foenum graecum) uit- 
gezaaid, doch steeds zonder gevolg. In dit jaar werden betere resul- 
taten verkregen, zoodat van de eerste twee soorten planten te velde 
staan en van de derde reeds zaden zijn gewonnen. Ook spurrie 
kwam uitstekend op en gaf vrij wat zaad. Van de lupinensoorten 
gaf de geelbloeiende soort de beste resultaten. De oogst aan zaden 
