— 406 — 
van dit orgaan, dat gewoonlijk als speer wordt aangeduid, ig 
nu de Tylenchus geschikt, gaten in de plantencellen te boren en 
tevens het sap er uit te zuigen, 
Men kan verder bij Tylenchus, behalve ovale eieren, die dik- 
wijls geheel ontwikkelde diertjes bevatten, larven, mannelijke en 
vrouwelijke individuen onderscheiden. 
De eersten zijn door het gebrek aan geslachtsorganen gekarak- 
teriseerd en in het algemeen iets minder groot dan de geslachtg- 
rijpe dieren. Van de laatste bezitten de mannelijke op geringen 
afstand van het achtereinde twee zoogenoemde spiculae, die dikwijls 
jets uit het lichaam uitsteken. Zij liggen echter ook dan nog 
onder eene zakachtig uitgestulpte huid, de voor de geslachten 
Tylenchus en Rhabditis karakteristieke „bursa Op dezelfde plaats, 
als de spiculae, mondt ook het spijs-verterings-kanaal uit; bij de 
levende dieren echter is bij aanwending van gemiddelde vergroo- 
tingen hiervan niets te zien. 
Bij de vrouwelijke individuen bevindt zich de aarsopening on- 
geveer op gelijken afstand van het achtereinde der dieren als 
bij de mannelijke, terwijl de betrekkelijk gemakkelijk zichtbare 
vrouwelijke geslachtsopening iets meer van het achtereinde ver- 
wijderd is. 
Eindelijk wil ik over de door mij waargenomen Tylenchus nog 
slechts mededeelen, dat deze zeer waarschijnlijk met de door Dr. 
Janse beschrevene Tylenchus identisch is, 
Bij de tweede soort van aaltjes, die zooals gezegd door het 
gebrek van een speer gekarakteriseerd zijn, verloopt van de mond- 
opening een vrij eng kanaal tot aan de met een eigenaardig zuig- 
orgaan voorziene maagaanzwelling. Eene uitvoerige beschrijving 
van deze soort moet ik mij tot later voorbehouden, 
Hier kan nog worden gezegd, dat bij beide soorten van onze 
koffie-aaltjes ook de mannelijke en vrouwelijke individuen in alle 
ontwikkelings-stadiën een slanken, palingachtigen vorm bezitten. 
Ilierdoor onderscheiden zij zieh van de door Görp1 beschrevene Meloi- 
dogyne exigua, bij welke het achtereinde der vrouwelijke individuen 
kogelvormig opzwelt en zeer talrijke eieren bevat, die hier binnen 
het moederdier hun volkomen ontwikkeling voleinden. Meloidogyne 
stemt in dit opzicht overeen met de Heterodera Schachtii, die de zoo- 
genoemde „Rübenmüdigkeit” der beetwortelen veroorzaakt, en de- 
Heterodera radicicola, die aan de wortels van zeer verschillende 
