— 419 — 
zoodanige barrière geheel zonder gapingen en diep genoeg te ver- 
vaardigen, zoo zoude men zeker door deze de verspreiding der aaltjes 
door den grond onmogelijk maken. Maar door proeven zou men 
eerst moeten uitmaken koe diep men in den grond zou moeten gaan. 
Omdat de koffieaaltjes ook nog in vrij ver onder de oppervlakte gelegen 
wortels gevonden worden, zoude men zeker betrekkelijk diep moeten 
gaan en zoude dus deze methode reeds bij eenigermate groote plekken 
door hare duurte niet aanwendbaar zijn. 
Met het oog op de kosten zoude het misschien eerder mogelijk 
en nuttiger zijn, de door aaltjes aangetaste plekken met eene soort 
van wortelpagar te omgeven, indien men althans eene plant wist 
te vinden, die in hare wortels voor koffieaaltjes vergiftige of hin- 
derlijke stoffen bevat, zoodat die wortels doodend of afstootend 
op de koffieaaltjes influenceerden. Of het nu zal gelukken, zulk 
eene plant te vinden, kan men natuurlijk a priori niet zeggen, 
maar het schijnt mij toch de moeite waard, een zoo groot mogelijk 
getal van verschillende planten in dit opzicht te onderzoeken. 
Naar het mij voorkomt, is het op de oppervlakte van den bodem stroo- 
mende water voor de verspreiding der aaltjes van groote beteekenis. 
Het is toch zeer waarschijnlijk, dat de geweldige hoeveelheden water 
der tropische regens, wanneer zij over plekken met aaltjes heenstroo- 
men, tegelijk met de grondpartikeltjes ook aaltjes en hunne eieren 
mede zullen voeren. Dit schijnt mij ook de natuurlijke verklaring 
te zijn voor het reeds hierboven genoemde eit, dat de aaltjesplekken 
zich bergafwaarts dikwijls bijzonder snel uitbreiden. Of het nu ech- 
ter, en hoe het mogelijk zal zijn het de aaltjesplekken overstroomende 
water door dammen of z»o iets onschadelijk te maken, zoude natuur- 
lijk in elk speciaal geval met het oog op het terrein te beslissen zijn. 
Bij alle bovengenoemde afsluitingsmethoden bestaat eindelijk 
nog even als bij de in de eerste plaats besprokene vernielingsme- 
thoden, de moeielijkheid, dat men de grens, die de aaltjes reeds 
bereikt hebben, niet direct kan waarnemen. Indien nu geen mi- 
kroskopisch onderzoek in dit opzicht de noodige inlichtingen kan 
geven, zal men zeker ook in deze gevallen goed doen, nog eenige 
rijen van schijnbaar gezonde boomen mede af te sluiten. 
Van de verspreidingsmiddelen, die boven den grond werkzaam 
zijn, moet ten eerste de wind genoemd worden. Deze kan zeker 
tegelijk met stof ook eieren en ingedroogde aaltjes meevoeren 
en op ver verwijderde plaatsen weer afzetten. 
