DE CULTUUR VAN PLANTEN EN DE LEER 
\__ DER „OPTIMA”. 
De lezer schrikke niet voor bovenstaanden schijnbaar geleer- 
den titel terug. In werkelijkheid is het onderwerp van dit 
korte opstel, zooals men terstond zal zien, zeer eenvoudig. 
Alleen ter vermijding eener omslachtige omschrijving is een 
kunstterm gebruikt, wiens verklaring in weinige regels te 
geven is. 
Voor elke plant is er eene temperatuur beneden welke haar 
leven geheel stilstaat, en aan de andere zijde eene temperatuur 
boven welke al hare levensverschijnselen ophouden zich te 
openbaren. Tusschen deze beide temperaturen in — die men 
met de toevoegsels „minimum” en „maximum”’ onderscheidt — 
ligt er nu eene derde temperatuur waarbij de plant het beste 
groeit of wel, om van een cultuur-standpunt te spreken, waarbij 
zij het meeste en het beste product oplevert. Deze derde 
temperatuur wordt met het toevoegsel „optimum’’ aangeduid. 
De Duitsche planten-physioloog Sacns, toonde voor het eerst 
aan dat er voor elke plant, of juister voor elk harer levensver- 
schijnselen, zoodanige „optimum”-temperatuur bestaat. Indien 
dus, b. v. voor de vruchtwinning eener bepaalde plant de tem- 
peratuur van 27° C. het best is, dan is reeds eene temperatuur 
van 28° C, in het bedoelde opzicht, zij het ook weinig, toch 
reeds minder voordeelig. 
Wat van den invloed der warmte geldt, is gebleken even- 
zeer voor alle andere uitwendige invloeden te gelden. Men 
kan dus in het algemeen zeggen, dat voor elken uitwendigen 
factor, die op de levensverschijnselen van een gewas influen- 
ceert, een „optimum’’ bestaat waarbij dus de invloed op het 
levensverschijnsel in quaestie het best is. Dat is het wat ik 
