— 482 — 
overigens op die levenswijze zijn ingericht, het in een perma- 
nent met water verzadigden grond uitstekend uithouden. 
Dit voorbeeld der sagopalmen doet op overtuigende wijze 
zien, dat men er zich wel voor moet wachten de verschillende 
gewassen en zelfs de verschillende cultuurplanten, wat betreft 
de gewenschte hoeveelheid water in den grond, over één 
kam te scheren. 
Men zoude zich echter evenzeer vergissen door te meenen, 
dat voor elk cultuurgewas is aan te geven welk percentage 
water in den grond per se het voordeeligst is. Dit is onmo- 
gelijk, omdat in het opzicht in quaestie niet alleen de soor- 
telijke eigenschappen van de plant, maar evenzeer de geaard- 
heid van den bodem en de klimatologische invloeden eene rol 
spelen. 
Hoewel meestal bij WoLLNYy’s proeven met zomerrogge 60 
°/, water in den bodem het voordeeligst bleek te zijn, zoo 
kwam het ook wel voor dat 40 °/, het best was en een 
andermaal 80 °/. Deze verschillen werden veroorzaakt door 
wijzigingen in temperatuur en vochtigheidstoestand van de 
lucht. Zoodanige wijzigingen influenceeren namelijk op de 
verdamping der planten, en het is duidelijk dat wanneer eene 
plant gecultiveerd wordt onder omstandigheden waarbij zij veel 
verdampt, het wortelstelsel aan eene grootere hoeveelheid water 
in den bodem de voorkeur geeft, en omgekeerd aan eene geringere 
hoeveelheid wanneer zij ten gevolge der eigenaardigheden van 
het klimaat weinig verdampt. 
Op dezelfde wijze oefent de geaardheid van den bodem 
een invloed uit. Cultiveert men eene zelfde plant in twee 
verschillende grondsoorten, waarin zij gelijkelijk goed groeit, 
waarvan de eene weinig water vasthoudt en de ander veel, 
dan vordert in het laatste geval het wortelstelsel een grooter 
watergehalte van den bodem dan in het eerste geval, zooals 
trouwens voor de hand ligt. 
Alles resumeerende kan men dus zeggen, dat er ook voor 
het watergehalte van den grond zeer deugdelijk voor de prak- 
tijk belangrijke optima zijn aan te geven, doch dat deze optima 
